"จริงเหรอ... รินดา... เธอแน่ใจนะ?" เสียงของปกรณ์สั่นเครือ เขาเอื้อมมือไปหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาของเขากวาดมองไปตามรายละเอียดทุกอย่างบนรูปถ่ายอย่างละเอียด แต่ครั้งนี้ มันไม่ใช่การมองด้วยความโกรธ หรือความเสียใจ แต่มันเป็นการมองด้วยความสงสัยใคร่รู้
รูปถ่ายใบนั้น... รูปถ่ายที่ทำให้ชีวิตของเขากับพิมพ์แตกสลาย รูปถ่ายที่รินดา "บังเอิญ" ไปเจอในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเขาเมื่อเช้า รินดาบอกว่าเธอเจอรูปนั้นหลังจากที่เขาไล่พิมพ์ออกจากบ้านไปแล้ว และเธอได้นำมันมาให้เขาดูด้วยท่าทีที่ดูเหมือนจะช่วยให้เขาเข้าใจอะไรบางอย่าง
"แน่ใจค่ะปกรณ์" รินดาตอบด้วยน้ำเสียงที่แสร้งทำเป็นห่วงใย "พิมพ์ท้องกับคุณ... แต่เธอก็ยังนอกใจคุณอยู่ดี"
คำพูดของรินดาเต็มไปด้วยความขัดแย้งในตัวเอง ปกรณ์เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง เขาจำได้ว่ารูปถ่ายใบนี้... มันดูเหมือนจะถูกจัดวางไว้อย่างจงใจ ตั้งแต่ตอนที่เขา "บังเอิญ" ไปเห็นมันในลิ้นชักของเขาเอง
"ทำไม... ทำไมรูปนี้ถึงไปอยู่ในลิ้นชักของฉันได้?" ปกรณ์ถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มเยือกเย็น "ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลยนะ"
รินดาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบตอบ "อ้อ... อาจจะเป็นตอนที่พิมพ์มาหาคุณวันนั้น แล้วเธออาจจะเผลอทำหล่นไว้ก็ได้ค่ะ"
"เผลอทำหล่น?" ปกรณ์ทวนคำ "แต่ถ้าพิมพ์อยากจะให้ผมเห็นรูปนี้ ทำไมเธอถึงไม่ให้ผมเห็นตั้งแต่ตอนนั้นล่ะ? ทำไมเธอถึงต้องรอจนกระทั่งผมไล่เธอออกจากบ้านไปแล้ว?"
ปกรณ์เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล รินดาพยายามอธิบายด้วยเหตุผลต่างๆ นานา แต่คำอธิบายของเธอกลับยิ่งทำให้ปกรณ์สงสัยมากขึ้น เขาจำได้ว่าก่อนที่เขาจะเจอรูปถ่ายใบนี้ เขาได้คุยกับรินดาเรื่องพิมพ์หลายครั้ง และทุกครั้งที่คุยกัน รินดาก็จะคอยเป่าหูเขาให้เข้าใจผิดพิมพ์อยู่เสมอ
"รินดา... คุณเคยบอกผมว่า คุณสนิทกับอดีตคนรักของพิมพ์ใช่ไหม?" ปกรณ์ถาม เสียงของเขาแฝงไปด้วยความกดดัน
รินดาหน้าซีดลงไปเล็กน้อย "ค่ะ... เราเคยรู้จักกัน"
"แล้วคุณรู้ไหมว่า... อดีตคนรักของพิมพ์คนนั้น... เขาก็เป็นเพื่อนสนิทของคุณด้วย?" ปกรณ์ถามต่อ คำถามนี้เหมือนเป็นการตอกย้ำสิ่งที่เขาเริ่มจะปะติดปะต่อได้
รินดากลืนน้ำลายเอื้อก "ค่ะ... พอจะทราบค่ะ"
"แล้ว... ทำไมคุณถึงไม่บอกผมเรื่องนี้ตั้งแต่แรก?" ปกรณ์ถาม เสียงของเขาดังขึ้นเล็กน้อย "ทำไมคุณถึงปล่อยให้ผมเข้าใจผิดพิมพ์อยู่ฝ่ายเดียว?"
ความเงียบเข้าปกคลุม รินดาไม่สามารถหาคำตอบใดๆ มาหักล้างข้อสงสัยของปกรณ์ได้อีกต่อไป ปกรณ์เริ่มมองรูปถ่ายใบนั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เขาไม่ได้มองมันด้วยความโกรธ หรือความเสียใจอีกต่อไปแล้ว แต่เขามองมันด้วยสายตาของนักสืบที่กำลังจะไขปริศนา
"ผมจำได้ว่า... ตอนที่ผมเจอรูปนี้ครั้งแรก มันดูเหมือนจะถูกจัดวางไว้อย่างจงใจ" ปกรณ์พูดกับตัวเองเบาๆ "และ... ผมจำได้ว่า... มีรอยนิ้วมือที่ดูเหมือนจะไม่ใช่ของผมอยู่บนรูปนั้น"
ความคิดของปกรณ์เริ่มแล่นไปอย่างรวดเร็ว เขาจำได้ว่าในวันนั้น เขาเพิ่งจะทะเลาะกับพิมพ์ และเขาก็เดินเข้าไปในห้องทำงานของเขาอย่างหัวเสีย เขาจำได้ว่าเขาเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานออกมาเพื่อจะหาอะไรบางอย่าง แต่แล้วสายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับรูปถ่ายใบนั้น
"แล้ว... แล้วรอยตัดต่อในรูปนี้ล่ะ?" ปกรณ์พึมพำ เขาหยิบรูปถ่ายขึ้นมาเพ่งมองใกล้ๆ "ดูเหมือนจะมีการตัดต่อบางส่วน... ใครกันที่จะทำแบบนี้?"
ปกรณ์เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาตระหนักได้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาถูกรินดาหลอกใช้ เขาถูกป้อนข้อมูลที่บิดเบือน เขาถูกชักนำให้เข้าใจผิดพิมพ์
"รินดา... คุณกำลังหลอกผมใช่ไหม?" ปกรณ์ถามเสียงเข้ม "คุณกำลังทำลายความสัมพันธ์ของผมกับพิมพ์อยู่ใช่ไหม?"
รินดาเงียบไป เธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถปิดบังความจริงไปได้มากกว่านี้อีกแล้ว
"คุณ... คุณทำแบบนี้ทำไม!" ปกรณ์ตะคอก "ทำไมคุณถึงต้องทำลายชีวิตของผม!"
"ก็เพราะ... ฉันรักคุณไงปกรณ์!" รินดาตะโกนกลับ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความแค้น "ฉันรักคุณมาตลอด! แต่คุณกลับไปรักพิมพ์! เธอ... เธอไม่เคยคู่ควรกับคุณเลย!"
ปกรณ์อึ้งไป เขาไม่เคยรู้เลยว่ารินดาจะมีความรู้สึกแบบนี้กับเขา เขาคิดว่ารินดาเป็นเพียงเพื่อน แต่แท้จริงแล้ว... เธอมีความปรารถนาที่ลึกซึ้งกว่านั้น
"คุณ... คุณมันบ้าไปแล้วรินดา!" ปกรณ์พูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "คุณกำลังทำลายชีวิตของตัวเองและชีวิตของคนอื่น!"
"ไม่! ฉันไม่ได้ทำลาย! ฉันแค่... แค่ต้องการให้คุณเห็นความจริง!" รินดาแสร้งทำเป็นผู้บริสุทธิ์ "ฉันแค่ไม่อยากให้คุณถูกผู้หญิงอย่างพิมพ์หลอกอีกต่อไป!"
ปกรณ์ส่ายหน้าช้าๆ เขาจำได้ว่ารินดาเคยพูดถึง "เพื่อน" ที่เห็นใจพิมพ์ และเคยส่งเงินให้พิมพ์ เขาเริ่มสงสัยว่า... รินดาอาจจะไม่ได้เป็นคนเดียวที่กำลังวางแผนร้าย
"แล้ว... ใครคือคนที่ส่งเงินให้พิมพ์?" ปกรณ์ถาม "ใครคือคนที่เห็นใจพิมพ์?"
รินดากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก "ฉัน... ฉันไม่ทราบค่ะ"
"โกหก!" ปกรณ์ตะคอก "ผมรู้ว่าคุณกำลังโกหก! ผมจะหาความจริงให้ได้!"
ปกรณ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะต้องค้นหาความจริงให้เจอ เขาจะต้องรู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมดนี้
"ผมจะพิสูจน์ว่าพิมพ์บริสุทธิ์" ปกรณ์พูดเสียงเด็ดขาด "และผมจะเปิดโปงคนที่กำลังหลอกลวงผม!"
ปกรณ์เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้รินดาอยู่เพียงลำพังกับความรู้สึกผิดและความแค้นที่ยังคงคุกรุ่น เธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถหลบซ่อนความผิดของเธอไปได้ตลอด ปกรณ์กำลังจะค้นพบความจริง และเมื่อถึงเวลานั้น... ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
ขณะเดียวกัน พิมพ์เองก็กำลังเผชิญหน้ากับความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่า เธอได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจากโรงพยาบาล เป็นจดหมายที่แจ้งว่า... เธอไม่สามารถตั้งครรภ์ต่อไปได้ตามปกติ
"นี่มันอะไรกัน!?" พิมพ์อุทานด้วยความตกใจ เธออ่านจดหมายซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม "ไม่นะ... ไม่! ลูกของฉัน!"
เธอรู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกไม่สบาย และได้ไปพบแพทย์เพื่อตรวจเช็ค และแพทย์ก็บอกว่าทุกอย่างปกติดี แต่จดหมายฉบับนี้... มันบ่งบอกถึงสิ่งเลวร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น
"นี่... นี่คือฝีมือของรินดาแน่ๆ!" พิมพ์ตะโกนเสียงดัง ความแค้นและความเจ็บปวดถาโถมเข้ามาในหัวใจ "เธอทำกับฉันแบบนี้ได้อย่างไร!"
พิมพ์ตัดสินใจแล้วว่าเธอจะต้องสู้ เธอจะต้องหาความจริงให้เจอ และเธอจะต้องทำให้รินดาได้รับผลกรรมที่เธอทำไว้
"ฉันจะไม่ยอมให้เธอทำลายลูกของฉัน!" พิมพ์กล่าวเสียงแข็ง "ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ก็ตาม!"
เงื่อนงำใหม่กำลังจะถูกเปิดเผย ความลับที่ซ่อนเร้นกำลังจะถูกเปิดโปง และสงครามระหว่างพิมพ์และรินดา กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง
คนนั้นลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก