ห้าปี… ห้าปีที่ผ่านไปราวกับสายลมพัดผ่าน ท้องฟ้ากรุงเทพมหานครยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืน แต่สำหรับวิมล โลกของเธอกลับหมุนวนอยู่กับความจริงที่ถูกซ่อนเร้นและความเจ็บปวดที่ฝังลึก ห้าปีที่เธอต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเลี้ยงดู “น้องต้นกล้า” ลูกชายตัวน้อยเพียงลำพัง โดยไม่เคยได้รับความช่วยเหลือหรือแม้แต่การรับรู้จากพ่อของเด็กเลย
ต้นกล้า… เด็กชายวัยห้าขวบผู้มีดวงตาใสซื่อราวกับน้ำค้างยามเช้า และรอยยิ้มที่สดใสราวกับแสงตะวัน เขาคือโลกทั้งใบของวิมล คือกำลังใจ คือพลังที่ทำให้เธอสามารถก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆ มาได้
ชีวิตของวิมลเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ที่เชื่อมั่นในความรัก บัดนี้เธอกลายเป็นนักธุรกิจหญิงสาวผู้แข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว เธอได้สร้างธุรกิจของตัวเองขึ้นมาจากศูนย์ ด้วยสองมือของเธอเอง เธอทำงานหนักอย่างไม่เคยรู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อให้ต้นกล้ามีชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่เธอจะมอบให้ได้
วันนี้… เป็นวันสำคัญของบริษัท “เมคานิกส์ แอดวานซ์” บริษัทเทคโนโลยีที่วิมลทุ่มเททั้งชีวิตและจิตใจให้เติบโตขึ้นมาจนเป็นที่ยอมรับในวงการ เธอได้จัดงานแถลงข่าวเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่สุดล้ำ ซึ่งเป็นที่จับตามองของนักลงทุนและสื่อมวลชนทั่วประเทศ
วิมลยืนอยู่บนเวที สวมชุดสูทสีดำที่ดูสง่างาม ผมยาวถูกรวบขึ้นอย่างเรียบร้อย ใบหน้าของเธอแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางที่ช่วยปกปิดร่องรอยความเหนื่อยล้า แต่ดวงตาของเธอยังคงฉายแววแห่งความมุ่งมั่นและเฉลียวฉลาด
“สวัสดีค่ะ ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน…” วิมลกล่าวเปิดงานด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง “ดิฉัน วิมล… ผู้บริหารบริษัท เมคานิกส์ แอดวานซ์… วันนี้… ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะได้นำเสนอ… นวัตกรรมที่จะเปลี่ยนโลก…”
ขณะที่เธอกำลังอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ใหม่ เสียงประตูห้องประชุมขนาดใหญ่ก็ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา ทุกสายตาบนเวทีและในห้องประชุมต่างหันไปมองตามเสียงนั้น
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้หัวใจของวิมลแทบจะหยุดเต้น…
ภาคิน…
ชายหนุ่มที่เธอเคยรักสุดหัวใจ… ชายหนุ่มที่ทอดทิ้งเธอไปอย่างไม่ไยดี… บัดนี้… เขากลับมายืนอยู่ตรงหน้าเธออีกครั้ง… ในชุดสูทสีเทาเข้มที่ดูภูมิฐาน ใบหน้าของเขาดูคมเข้มขึ้น มีริ้วรอยแห่งประสบการณ์ปรากฏขึ้นเล็กน้อย แต่แววตาของเขายังคงทรงเสน่ห์และดุดันเช่นเคย
เขาไม่ได้มาคนเดียว… เขายืนอยู่ข้างๆ หญิงสาวสวยสง่าในชุดราตรีสีแดงเพลิง… กนกวรรณ… อดีตคู่หมั้นของภาคิน… หญิงสาวผู้มากเล่ห์เหลี่ยมที่วิมลเคยสงสัยมาตลอดว่าจะเป็นตัวการที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเธอกับภาคินต้องพังทลาย
“ขออภัยครับที่มาสาย…” ภาคินกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้อง ก่อนจะมาหยุดที่วิมล… ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิด… ราวกับกำลังมองเห็นภาพหลอน…
“ไม่เป็นไรครับ คุณภาคิน…” วิมลพยายามเก็บอาการ ใบหน้าของเธอเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอเคยฝึกฝนตัวเองมาแล้ว… ฝึกฝนการซ่อนความรู้สึก… ฝึกฝนการเผชิญหน้ากับเขา…
“ผม… ผมไม่คิดว่า… คุณวิมล… จะเป็นผู้บริหารของ เมคานิกส์ แอดวานซ์…” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด “ผม… ผมเคยรู้จักคุณวิมลมาก่อน… สมัยที่คุณยังเป็นนักศึกษา…”
คำพูดนั้นทำให้วิมลรู้สึกจุกที่อก การที่เขาพูดถึงอดีตราวกับมันเป็นเพียงแค่ความทรงจำจางๆ ช่างเจ็บปวดเหลือเกิน
“ค่ะ… คุณภาคิน… เราเคยรู้จักกัน…” วิมลตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “แต่เมื่อห้าปีที่แล้ว… เราก็จบกันไปแล้ว…”
คำพูดนั้นเหมือนมีดที่กรีดลงบนหัวใจของภาคิน เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ
“ใช่ครับ… จบกันไปแล้ว…” ภาคินกล่าว “แต่ผม… ผมไม่เคยคิดเลยว่า… คุณจะเก่งได้ถึงขนาดนี้…”
“ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ” วิมลกล่าว “แต่ตอนนี้… ดิฉันขออนุญาตดำเนินงานแถลงข่าวต่อ…”
เธอกลับไปที่โพเดียมอีกครั้ง แต่ในใจของเธอ… ความปั่นป่วนกำลังก่อตัวขึ้น เธอไม่รู้ว่าภาคินมาที่นี่ได้อย่างไร เขาจะมาทำอะไร? หรือนี่คือสัญญาณเตือนว่าแผนการของเธอ… กำลังจะถูกเปิดเผย?
กนกวรรณ… หญิงสาวในชุดสีแดงเพลิง… ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย สายตาของเธอจ้องมองมาที่วิมลด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย… ราวกับจะบอกว่า… ‘ฉันรู้ความลับของเธอ… แล้วไง?’
วิมลรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามา เธอไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นต่อไป เธอรู้เพียงแต่ว่า… การกลับมาของภาคิน… และการปรากฏตัวของกนกวรรณ… คือสัญญาณอันตราย…
แผนการแก้แค้นที่เธอวางไว้อย่างดี… กำลังจะถูกทดสอบ…
ภาคิน… เขาจะจำลูกของเขาได้หรือไม่? หรือว่าเขาจะยังคงหลงเชื่อคำลวงของกนกวรรณต่อไป?
และรักที่เคยถูกทำลาย… จะมีโอกาสได้กลับคืนมาอีกครั้งหรือไม่? หรือว่าชะตากรรมจะเล่นตลกกับพวกเขาอีกครั้ง…
วิมลได้แต่กลั้นหายใจ… เธอรู้ดีว่า… การต่อสู้ครั้งใหญ่… เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น…
รักลวงชะตากรรมกลับมาแก้แค้น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก