ตอนที่ 9 — รอยร้าวที่มองไม่เห็น

เสียงของแพรดังขึ้นมาจากลำโพงโทรศัพท์ที่แพรววางทิ้งไว้บนโต๊ะข้างเตียง "แกอยู่ที่ไหนแพรว? ฉันรอแกอยู่นะ"

แพรวถอนหายใจเบาๆ "ฉันกำลังจะออกไปแล้วแพร"

เธอพยายามเร่งตัวเองให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ หลังจากเมื่อคืนที่ผ่านมา ความฝันร้ายและความสับสนในใจ ทำให้เธอนอนไม่หลับทั้งคืน เธอกลุกขึ้นมาตอนเช้าด้วยสภาพอิดโรย ‌แต่ก็ยังคงต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง

การแต่งงานกับนนท์มันไม่ใช่แค่การรักษาธุรกิจครอบครัวอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นสนามรบของความรู้สึกที่ซับซ้อน และความลับที่ดำมืด

"ฉันจะรีบไปหาแกนะ" แพรวบอกลาแพร แล้วรีบวางสาย

เธอแต่งตัวอย่างรวดเร็ว พยายามสะสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปจากหัว การได้เจอกับแพร อาจจะช่วยให้เธอเข้าใจอะไรบางอย่างได้มากขึ้น

เมื่อมาถึงบ้านของแพร ​แพรวก็พบว่าแพรนั่งรอเธออยู่แล้วที่โซฟาหน้าทีวี บนโต๊ะกลางมีถ้วยชาที่เย็นชืดวางอยู่

"แกดูแย่มากเลยนะ" แพรทักทายด้วยสีหน้าเป็นกังวล "เมื่อคืนเป็นอะไรไป?"

แพรวเล่าเรื่องความฝันร้ายให้แพรฟังอย่างละเอียด เธอเล่าถึงภาพในอดีตที่เธอเคยรักนนท์ และความเจ็บปวดที่ได้ยินนนท์บอกว่าเขารักแพร

แพรฟังอย่างตั้งใจ เมื่อแพรวเล่าจบ เธอก็เงียบไปครู่หนึ่ง

"ฉัน... ‍ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดีแพรว" แพรพึมพำ "แต่นายต้องเข้มแข็งนะ"

"ฉันรู้" แพรวตอบเสียงแผ่ว "แต่ฉันไม่เข้าใจเลยแพร ทำไมฉันถึงฝันถึงเรื่องพวกนี้อีก ทำไมมันถึงกลับมาหลอกหลอนฉันอีก"

"บางที... มันอาจจะเป็นสัญญาณเตือนก็ได้" ‌แพรพูดเสียงเบา

"สัญญาณเตือนอะไร?" แพรวถาม

แพรลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมา "สัญญาณเตือนว่า... สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ อาจจะมีอะไรมากกว่าที่เราคิด"

คำพูดของแพรทำให้แพรวรู้สึกไม่สบายใจยิ่งกว่าเดิม "หมายความว่าไง?"

"ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน" แพรพูด ‍"แต่ฉันรู้สึกว่า... มีบางอย่างผิดปกติ"

แพรวกับแพรนั่งคุยกันอีกสักพัก แต่ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบให้กับความสับสนของตัวเองได้

ในขณะที่แพรวเดินกลับบ้านด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เธอก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังมาจากในสวนหลังบ้าน

"ผมบอกแล้วไงว่าคุณต้องทำตามที่ผมบอก"

เสียงนั้น... เป็นเสียงของนนท์!

แพรวแอบมองผ่านรั้วเข้าไปในสวน เธอเห็นนนท์กำลังยืนคุยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่แพรวไม่เคยเห็นมาก่อน

"แต่คุณนนท์คะ... มันเสี่ยงเกินไป" ​ผู้หญิงคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"ผมไม่สน" นนท์พูดเสียงแข็ง "คุณต้องทำมันให้สำเร็จ ไม่งั้น... คุณรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

แพรวตัวแข็งทื่อ หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอไม่เข้าใจว่านนท์กำลังคุยเรื่องอะไรกับผู้หญิงคนนี้ มันเกี่ยวกับโปรเจกต์ที่พวกเขากำลังทำอยู่หรือเปล่า? ​หรือมันเป็นเรื่องอื่น?

เธอค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ขึ้น พยายามฟังบทสนทนาของทั้งคู่ให้ชัดเจนขึ้น

"ถ้าคุณแพรวรู้เรื่องนี้เข้า..." ผู้หญิงคนนั้นพูดต่อ "คุณนนท์จะทำยังไงคะ?"

"เธอจะไม่รู้" นนท์ตอบอย่างมั่นใจ "และถ้าเธอรู้... ผมจะจัดการเอง"

คำพูดสุดท้ายของนนท์เหมือนมีดกรีดลงบนหัวใจของแพรว ​เธอไม่รู้ว่าเขาหมายถึง "จัดการ" แบบไหน แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงอันตรายที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงนั้น

เธอค่อยๆ ถอยหลังออกมาอย่างเงียบเชียบ ภาพของนนท์ที่พูดจาข่มขู่ผู้หญิงคนนั้น มันทำให้เธอหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อกลับมาถึงห้อง แพรวก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เธอต้องการจะคุยกับแพรอีกครั้ง แต่แล้วเธอก็เห็นข้อความที่แพรส่งมา

"แพรว... ฉันเพิ่งไปสืบมานิดหน่อยเกี่ยวกับอดีตของนนท์... ฉันคิดว่าเราต้องคุยกันเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด"

แพรวหน้าซีดเผือด เธอรู้สึกได้ถึงคลื่นความเย็นที่แล่นไปทั่วร่าง

ความลับที่นนท์ซ่อนไว้ มันกำลังจะถูกเปิดเผย และแพรวก็ไม่แน่ใจว่าเธอจะพร้อมรับมือกับมันได้หรือไม่