ตอนที่ 14 — ความโกรธที่ค่อยๆ ก่อตัว

ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษ ดวงตาที่เคยมีประกายสดใส บัดนี้กลับหมองมัวราวกับไร้ซึ่งชีวิต เธอยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ภาพของแพรวและนนท์ที่ยืนอยู่เคียงข้างกันยังคงติดตา ราวกับภาพวาดที่ถูกสลักลึกไว้ในจิตวิญญาณ การถูกหักหลังโดยเพื่อนสนิทและคนที่แอบรักมาตลอด มันคือบาดแผลที่ลึกเกินกว่าจะเยียวยาได้ง่ายๆ

"ทำไม... ‌ทำไมถึงเป็นแบบนี้..." เสียงของเธอแหบแห้ง เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยและความสับสน เธอพยายามปัดเป่าภาพเหล่านั้นออกไป แต่ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ ภาพเหล่านั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น

ความเสียใจมันเอ่อท้นเข้ามาไม่หยุดหย่อน ราวกับคลื่นทะเลที่ซัดสาดเข้าฝั่งไม่หยุดพัก ทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดของแพรว ​ทุกครั้งที่นึกถึงรอยยิ้มที่เคยคิดว่าจริงใจ บัดนี้กลับกลายเป็นยาพิษที่ค่อยๆ กัดกินเธอ

"ฉันเชื่อใจเธอ... ฉันไว้ใจเธอที่สุด..." เธอพึมพำกับตัวเอง น้ำตาที่เคยไหลพรั่งพรู บัดนี้เริ่มเหือดแห้งไป เหลือเพียงความขมขื่นที่เกาะกินอยู่ภายใน

เธอจำได้ว่าแพรวเคยปลอบเธอตอนที่เธอผิดหวังในความรักครั้งก่อนๆ ‍แพรวเคยบอกว่าเธอจะอยู่เคียงข้างเสมอ จะเป็นคนที่คอยรับฟังและให้คำปรึกษา แต่บัดนี้คำพูดเหล่านั้นมันกลับกลายเป็นเพียงภาพลวงตาที่น่าสมเพช

"เธอหลอกฉันมาตลอด..." ความรู้สึกเจ็บปวดเริ่มเปลี่ยนเป็นความขุ่นเคือง "หลอกฉันมาตลอดเลยเหรอแพรว"

ความคิดนั้นเหมือนมีประกายไฟเล็กๆ จุดขึ้นในความมืดมิดของหัวใจ ความเสียใจที่ถาโถมเข้ามาเริ่มถูกบดบังด้วยความรู้สึกอื่นที่เริ่มก่อตัวขึ้น มันไม่ใช่ความเจ็บปวดเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป

เธอจำได้ถึงคำพูดของนนท์ที่บอกว่าเขาจะดูแลเธอเสมอ ‌คำพูดที่เคยทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจ บัดนี้กลับกลายเป็นคำพูดที่ทำให้เธอรู้สึกสมเพชตัวเอง

"แล้วทำไม... ทำไมฉันถึงต้องทนรับชะตากรรมแบบนี้" ความคิดนั้นเริ่มชัดเจนขึ้น เปลวไฟเล็กๆ ที่จุดขึ้นเมื่อครู่ เริ่มลามเลียไปทั่วหัวใจ

เธอเงยหน้าขึ้นมองเพดานว่างเปล่า จ้องมองอย่างไม่กระพริบตา ‍เหมือนกำลังหาคำตอบจากที่ไหนสักแห่ง

"ฉันจะยอมให้พวกเธอเหยียบย่ำฉันแบบนี้ไม่ได้" เสียงของเธอเริ่มแข็งกร้าวขึ้นทีละน้อย แม้จะยังคงสั่นเครือ แต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่นที่เริ่มก่อตัว

ความโกรธที่เคยถูกกดทับไว้ บัดนี้เริ่มผุดขึ้นมาอย่างช้าๆ มันไม่ใช่ความโกรธที่ร้อนแรงจนเผาผลาญทุกสิ่งทันที แต่มันเป็นความโกรธที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างมั่นคง

เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกปลุกให้ตื่นจากความฝันอันเลวร้าย

"ฉันจะไม่ยอมแพ้" ​เธอพึมพำกับตัวเองซ้ำๆ "ฉันจะไม่ยอมให้พวกเธอทำลายชีวิตฉันแบบนี้"

ภาพของธุรกิจครอบครัวที่กำลังจะล้มละลายผุดขึ้นมาในหัว ความหวังสุดท้ายของพ่อแม่ที่ฝากไว้กับเธอ

"ฉันต้องทำอะไรบางอย่าง" ความคิดนั้นผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอไม่สามารถปล่อยให้ทุกอย่างพังทลายลงไปเช่นนี้ได้

เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ขาทั้งสองข้างยังคงสั่นเล็กน้อย แต่จิตใจของเธอเริ่มแข็งแกร่งขึ้น

"แพรว... ​เธอทำผิดพลาดแล้ว" เธอพูดเสียงดังขึ้น ราวกับกำลังพูดกับแพรวที่ยืนอยู่ตรงหน้า "เธอคิดว่าเธอชนะแล้วงั้นเหรอ?"

ความโกรธที่เริ่มก่อตัวขึ้น มันทำให้เธอรู้สึกมีพลังอีกครั้ง พลังที่เคยสูญเสียไปเพราะความเสียใจ บัดนี้ถูกเติมเต็มด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาคืน

เธอเดินไปที่กระจก มองเงาสะท้อนของตัวเอง ​ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา แต่ดวงตาของเธอบัดนี้กลับฉายแววที่แตกต่างออกไป

"ฉันจะไม่ยอมเป็นแค่เหยื่อ" เธอพูดกับเงาสะท้อนของตัวเอง "ฉันจะสู้... สู้จนกว่าจะได้ทุกอย่างกลับคืนมา"

ความเจ็บปวดจากการถูกหักหลังมันยังคงอยู่ แต่มันถูกเปลี่ยนรูปไปเป็นแรงผลักดันอันมหาศาล

"ความลับ... เธอก็มีความลับเหมือนกันนะนนท์" เธอเอ่ยถึงนนท์ด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ ราวกับกำลังจะเปิดเผยบางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ "ความลับที่ฉันกำลังจะค้นหา"

เธอจำได้ว่าตอนที่เธอเห็นแพรวกับนนท์อยู่ด้วยกัน สีหน้าของนนท์ไม่ได้ดูดีใจหรือมีความสุขอย่างที่เธอคิด เขาดูเหมือนกำลังถูกบังคับ หรืออาจจะมีอะไรบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่

"แผนการแต่งงานของพวกเธอ... มันจะต้องไม่ราบรื่นอย่างที่คิด" เธอหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

เธอจะไม่ปล่อยให้แพรวได้มีความสุขกับนนท์อย่างง่ายดาย เธอจะไม่ยอมให้ความเจ็บปวดที่เธอได้รับสูญเปล่าไป

"นี่ไม่ใช่จุดจบ... แต่มันคือการเริ่มต้น" เธอพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "การเริ่มต้นของการแก้แค้น"

เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไม่จมปลักอยู่กับความเสียใจอีกต่อไป เธอจะใช้ความเจ็บปวดนี้เป็นพลังขับเคลื่อน

เธอจะค้นหาความจริงทั้งหมด และจะใช้มันเพื่อทำลายทุกอย่างที่แพรวและนนท์สร้างขึ้น

"คอยดูนะแพรว... คอยดูนะนนท์" เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยคำมั่นสัญญา "ความแค้นของฉัน... มันจะทำให้พวกเธอเสียใจที่กล้าทำร้ายฉัน"

เธอเดินออกจากห้องด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ร่างกายที่เคยอ่อนแรง บัดนี้กลับเต็มไปด้วยพลังแห่งความมุ่งมั่น

เปลวไฟแห่งความโกรธและความแค้นได้เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเธอแล้ว และมันกำลังรอวันที่จะลุกโชนอย่างเต็มที่

แต่ก่อนที่จะเริ่มแผนการแก้แค้นอันยิ่งใหญ่ เธอรู้ว่าเธอต้องการเวลา

เวลาที่จะคิดทบทวน วางแผน และเตรียมตัวให้พร้อม

เธอต้องการเวลาที่จะหายไปจากสายตาของทุกคน

เพื่อรอวันที่เหมาะสม ที่จะกลับมาทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่าง

สิ่งที่เธอต้องการตอนนี้ คือความเงียบสงบ... และการหลบซ่อน

เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ ที่กำลังจะมาถึง