เจ้าพ่ออันตรายที่ฉันรัก

ตอนที่ 8 — อดีตที่ตามหลอกหลอน

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 619 คำ

“พิมพ์! พิมพ์!” เสียงเรียกชื่ออันคุ้นหูจากด้านหลัง ทำให้พิมพ์ชะงักฝีเท้าทันที เธอหันไปมองด้วยความประหลาดใจ

“แก… แกจำฉันได้ด้วยเหรอ!” หญิงสาวร่างเพรียว ใบหน้าสวยคมราวกับตุ๊กตา ‌ยืนยิ้มกว้างอยู่ตรงหน้า เป็น ‘เมษา’ เพื่อนเก่าสมัยมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้เจอกันนานหลายปี

“เมษา! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” พิมพ์ยิ้มรับด้วยความดีใจ “สบายดีนะ”

“สบายดีสิ แล้วเธอล่ะ ​เป็นไงบ้าง” เมษาเดินเข้ามาสวมกอดพิมพ์อย่างสนิทสนม “ฉันเห็นข่าวเธอในนิตยสาร เห็นว่ามาทำงานที่นี่”

“ก็… เรื่อยๆ” พิมพ์ตอบอย่างอึกอัก ไม่แน่ใจว่าจะเล่าเรื่องของภาคย์ให้เมษาฟังดีหรือเปล่า

“แล้ว… เป็นไงบ้าง ‍ทำงานกับท่านประธานภาคย์” เมษาถามด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะอยากรู้อยากเห็น “เขาหล่อ เลือกได้เลยนะ ฉันเห็นรูปเขาแล้วยังแอบกรี๊ดเลย”

พิมพ์ได้แต่ยิ้มแหยๆ “เขาก็… เป็นเจ้านายที่ดี”

“แต่เขาดูหยิ่งๆ ยังไงไม่รู้เนอะ” ‌เมษาพึมพำ “ฉันเคยเจอเขาแวบๆ ที่งานสังคมครั้งหนึ่ง เขาดูน่ากลัวนิดๆ”

พิมพ์ได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยในใจ ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกที่ซับซ้อนของเธอที่มีต่อภาคย์อย่างไรดี

“นี่… พิมพ์” เมษาดึงแขนพิมพ์เบาๆ “เราไปหาอะไรดื่มกันดีกว่า ‍ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอเยอะแยะเลย”

พิมพ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ตอบตกลง “ก็ได้”

ทั้งสองเดินออกจากบริษัทไปนั่งดื่มที่ร้านกาแฟหรูแห่งหนึ่ง บรรยากาศอบอุ่นเป็นกันเอง ทำให้พิมพ์รู้สึกผ่อนคลายขึ้น

“แล้ว… เป็นไงบ้าง ตอนนี้มีใครในใจหรือยัง” เมษาถามขึ้นอย่างรวดเร็ว

พิมพ์ยิ้มขื่น ​“ยังเลย… แล้วเธอล่ะ”

“ฉันก็เรื่อยๆ” เมษาตอบ “แต่แอบไปเจอใครที่น่าสนใจมาเหมือนกัน” เธอยักคิ้วให้พิมพ์อย่างมีเลศนัย

“ใครเหรอ” พิมพ์ถามอย่างสนใจ

“ก็… คนแถวๆ นี้แหละ” ​เมษาแสร้งทำเป็นปิดปาก “แต่เขาดูอันตรายนิดๆ”

“อันตรายยังไง” พิมพ์ถาม

เมษากลืนน้ำลายเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พิมพ์… ฉันเคยได้ยินเรื่องของภาคย์มานะ”

คำว่า ‘ภาคย์’ ดังขึ้นในหูของพิมพ์ ​ทำให้เธอชะงักมือที่กำลังจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ “เธอ… รู้จักเขาเหรอ”

“ไม่รู้จักหรอก แต่เคยได้ยินเรื่องราวของเขามาบ้าง” เมษาเล่าต่อ “เขาเป็นคนที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาเลยนะพิมพ์ ฉันได้ยินมาว่า… ครอบครัวเขาทำธุรกิจผิดกฎหมายมาตั้งแต่สมัยก่อน”

คำพูดของเมษาทำให้พิมพ์ตกใจ เธอไม่เคยได้ยินเรื่องพวกนี้มาก่อนเลย “จริงเหรอ…”

“อืม… เรื่องมันนานแล้วนะ แต่ก็ยังเป็นที่พูดถึงกันอยู่” เมษาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เขาเป็นลูกชายของเจ้าพ่อคนดังที่เคยมีอิทธิพลมากในวงการใต้ดิน”

พิมพ์อึ้งไป เธอจำได้ว่าภาคย์เคยบอกว่าเขามาจากครอบครัวที่ร่ำรวย แต่ไม่เคยคิดว่าเบื้องหลังจะอันตรายถึงขนาดนี้

“เขา… เปลี่ยนไปมากเลยนะ” พิมพ์พึมพำ “ฉันเคยรู้จักเขามาก่อน”

“รู้ได้ไง” เมษาถามด้วยความสนใจ

พิมพ์อึกอัก “ก็… เคยเจอกันมาก่อน”

“แล้ว… เขาดูเป็นคนยังไง” เมษาถาม “ฉันได้ยินมาว่าเขาโหดเหี้ยมมากนะ ใครที่ทำให้เขาไม่พอใจ มักจะเจอดี”

“เขา… ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไปหรอก” พิมพ์เผลอพูดออกไป เมื่อนึกถึงมุมอ่อนโยนที่เธอได้เห็น

“อะไรนะ” เมษาเลิกคิ้ว “เธอแน่ใจเหรอ พิมพ์”

“ก็… บางที” พิมพ์ตอบอย่างไม่มั่นใจ “เขาดูมีความลับเยอะนะ”

“นั่นสิ” เมษาพยักหน้า “ฉันถึงเป็นห่วงเธอน่ะ พิมพ์ เขาดูอันตรายเกินไปสำหรับเธอ”

“พิมพ์… ไม่เป็นไรหรอก” พิมพ์พยายามบอกตัวเอง

“พิมพ์… ฉันอยากจะเตือนเธอจริงๆ” เมษาจับมือพิมพ์ไว้แน่น “ฉันกลัวว่าเธอจะเข้าไปพัวพันกับเขามากเกินไป แล้วจะเดือดร้อน”

“ขอบใจนะเมษา” พิมพ์ตอบ “ฉันจะระวังตัว”

เมื่อกลับมาถึงบริษัท พิมพ์ก็รู้สึกสับสนในหัวใจเป็นอย่างมาก เรื่องราวที่เมษาเล่า ยิ่งทำให้เธอหวาดระแวงภาคย์มากขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขา ก็เหมือนจะยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก

ทุกครั้งที่เธอเห็นภาคย์ เธอจะนึกถึงคำพูดของเมษา คำว่า ‘อันตราย’ ‘โหดเหี้ยม’ ‘เจ้าพ่อ’ เข้ามาวนเวียนในหัว

แต่เมื่อไรที่ภาคย์แสดงท่าทีอ่อนโยน หรือห่วงใยเธอ เธอก็จะเผลอนึกถึงความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีให้เขา

“พิมพ์” เสียงของภาคย์ดังขึ้น ทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์

พิมพ์หันไปมองเขา “คะ”

“ยังคิดอะไรอยู่” ภาคย์ถาม ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าปกติ

“เปล่าค่ะ” พิมพ์รีบตอบ

“แน่ใจนะ” ภาคย์เดินเข้ามาใกล้ “ดูเหมือนเธอจะไม่สบายใจ”

“พิมพ์… สบายดีค่ะ” พิมพ์พยายามยิ้มให้เขา

ภาคย์จ้องตาพิมพ์อยู่ครู่หนึ่ง ราวกับจะอ่านความคิดของเธอ “ถ้ามีอะไร… หรือไม่สบายใจ บอกผมได้นะ”

คำพูดนั้น ทำให้พิมพ์รู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง เขาไม่เคยพูดอะไรแบบนี้มาก่อน

“ค่ะ… ขอบคุณค่ะ” พิมพ์ตอบเสียงแผ่ว

ภาคย์พยักหน้า แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของเขา

พิมพ์มองตามแผ่นหลังของภาคย์ไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อคำเตือนของเมษา หรือเชื่อในสิ่งที่เธอได้สัมผัสด้วยตัวเอง

แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ เธอไม่สามารถปล่อยวางความรู้สึกที่มีต่อภาคย์ได้อีกต่อไป แม้ว่าเขาจะอันตรายแค่ไหนก็ตาม

ในค่ำคืนนั้น ขณะที่พิมพ์กำลังจะขับรถกลับบ้าน เธอก็เห็นรถคันหนึ่งจอดอยู่ริมถนนใกล้ๆ กับบริษัท รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งกำลังขับเข้ามาใกล้รถคันนั้น แล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น!

พิมพ์ตกใจสุดขีด เธอมองเห็นคนสองคนกำลังพัวพันกันอยู่ริมถนน และคนหนึ่งในนั้น… ดูเหมือนจะเป็นภาคย์!

หน้านิยาย
หน้านิยาย
เจ้าพ่ออันตรายที่ฉันรัก

เจ้าพ่ออันตรายที่ฉันรัก

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!