"ทิว… คุณอยู่ที่นี่เอง" เสียงหวานหยาดเยิ้มของผู้หญิงคนนั้น ดังแทรกเข้ามาเหมือนคมมีดที่กรีดแทงหัวใจของแพรวาจนแตกสลาย เธอหันไปมองตามเสียงนั้น และภาพที่เห็นก็ยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
หญิงสาวในชุดราตรีสีแดงเพลิง ใบหน้าสวยคม ผิวขาวราวหิมะ ดวงตากลมโตสีน้ำผึ้ง ท่วงท่างดงามสง่า เธอเดินเข้ามาหาทิวอย่างมั่นคง พร้อมรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้า ราวกับว่าโลกทั้งใบมีเพียงเธอและเขาเท่านั้น
"คุณ… เป็นใคร" แพรวาถามเสียงสั่น พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงไปกับความตื่นตระหนก
หญิงสาวในชุดแดงหันมามองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง เธอเหลือบมองแพรวาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประเมินค่า "ฉัน… เป็นคนที่รักทิว" เธอตอบอย่างเย่อหยิ่ง
คำตอบนั้นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดสะบั้นลง แพรรวารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า ความหวังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้น… กำลังจะมลายหายไป…
"คุณ… คุณพูดเรื่องอะไรกัน!" แพรวาถามเสียงดังขึ้น
ทิวที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ก่อนหน้านี้ ค่อยๆ หันมามองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "แพรวา… ใจเย็นๆ ก่อน"
"ใจเย็นๆ? คุณจะให้ฉันใจเย็นๆ ได้ยังไง! ในเมื่อ… ในเมื่อ…" แพรวากล่าวต่อไม่ได้ น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก่อนหน้านี้ ไหลรินอาบแก้ม
ต้นกล้าที่ยืนอยู่ข้างๆ ทิว เริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศที่อึดอัด เขาค่อยๆ ดึงชายเสื้อของทิวเบาๆ "คุณพ่อครับ… ต้นกล้าไม่เข้าใจ"
คำว่า 'คุณพ่อ' จากปากของต้นกล้า ทำให้หญิงสาวในชุดแดงหันมามองต้นกล้าด้วยความประหลาดใจ "เด็กคนนี้… เป็นลูกของคุณเหรอทิว?"
ทิวถอนหายใจแผ่วเบา เขาหันไปมองแพรวา ดวงตาของเขาสื่อสารความเจ็บปวดและความเสียใจอย่างสุดซึ้ง "ใช่… ต้นกล้า… คือลูกของฉัน… และแพรวา"
หญิงสาวในชุดแดงอึ้งไป เธอเหมือนถูกฟ้าผ่า ใบหน้าสวยๆ ซีดเผือดลงทันที "อะไรนะคะ… เป็นไปไม่ได้! ทิว… คุณหลอกฉันเหรอ!"
"ผมไม่ได้หลอกใคร… ผมแค่… ยังไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด" ทิวตอบเสียงหนักแน่น
แพรวาที่ยืนฟังอยู่ถึงกับอึ้งไป เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น… ทิว… เขา… เขาเป็นพ่อของต้นกล้าจริงๆ อย่างนั้นเหรอ? แล้วผู้หญิงคนนี้… เป็นใคร?
"คุณ… คุณเป็นใครกันแน่!" แพรวาถามทิวอีกครั้ง
ทิวหันมามองแพรวา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "แพรวา… ผม… ผมคือ… " เขาลังเลที่จะเอ่ยความจริงทั้งหมดออกมา
"เขาคือนายพล… ทิวากร… ทหารยศสูง… ผู้ที่จะแต่งงานกับฉันในเร็วๆ นี้" หญิงสาวในชุดแดงเฉลยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
คำว่า 'นายพล' และ 'แต่งงาน' หลุดออกมา ราวกับเป็นเสียงกระดิ่งที่ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของแพรวา เธอถึงกับทรุดลงไปนั่งที่พื้นอย่างหมดแรง
"นายพล… ทิวากร…" แพรวาพึมพำชื่อนั้นซ้ำๆ ราวกับจะยืนยันว่าสิ่งที่เธอได้ยินนั้นเป็นความจริง
ความลับทั้งหมด… ความจริงทั้งหมด… พลันปรากฏขึ้นในหัวของเธอ… ชายหนุ่มธรรมดาที่เธอเคยพบเจอ… ไม่ใช่ธรรมดา… เขาคือ… นายพล!
"เป็นไปได้ยังไง… ทำไม… ทำไมคุณไม่เคยบอกฉันเลย!" แพรวาตะโกนถามทิวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและโกรธแค้น
ทิวคุกเข่าลงข้างๆ แพรวา พยายามเอื้อมมือไปจับมือเธอ แต่แพรวากลับปัดมือของเขาออก "แพรวา… ผม… ผมมีเหตุผล"
"เหตุผลของคุณ… คือการหลอกลวงฉันเหรอ! การใช้ฉัน… แล้วก็ทิ้งไป! การทำให้ฉันต้องแบกรับทุกสิ่งทุกอย่างเพียงลำพัง!" แพรวากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แตกพร่า
"ผมไม่ได้ใช้คุณ… ผมรักคุณ… แต่ผม… ผมมีหน้าที่… มีภารกิจ… ที่ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครรู้ได้" ทิวตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
ต้นกล้าที่เห็นแพรวากำลังร้องไห้ ก็รีบวิ่งเข้าไปกอดเธอ "แม่ครับ… ต้นกล้า… ไม่ชอบให้แม่ร้องไห้"
แพรวาโอบกอดต้นกล้าไว้แน่น เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากลูกชาย… ลูกชายที่เธอเลี้ยงดูมาด้วยความรักทั้งหมดที่มี… ลูกชายที่คือผลลัพธ์ของการผิดพลาดเพียงชั่วข้ามคืน… และลูกชายที่บัดนี้… เธอกำลังจะรู้ว่า… เขาคือลูกของนายพล…
"คุณ… คุณคือพ่อของต้นกล้าจริงๆ เหรอ" แพรวาถามทิวอีกครั้ง ดวงตาของเธอมองไปที่ต้นกล้าที่กำลังซบหน้ากับอกของเธอ
ทิวมองต้นกล้าอย่างอ่อนโยน "ใช่… เขาคือลูกชายของผม… และผม… จะรับผิดชอบ… ทุกอย่าง"
หญิงสาวในชุดแดงที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตกตะลึง ได้แต่กัดฟันกรอด เธอไม่สามารถทนเห็นภาพนี้ได้อีกต่อไป "ทิว! คุณเลือกเอา! ระหว่างฉัน… กับพวกเธอ!"
ทิวหันไปมองหญิงสาวในชุดแดง ดวงตาของเขาสื่อสารความเสียใจอย่างสุดซึ้ง "ผม… ขอโทษ… ผมเลือก… ต้นกล้า… และแพรวา"
หญิงสาวในชุดแดงถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธและความผิดหวัง เธอหันไปมองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง "แก… แกมันก็แค่ผู้หญิงธรรมดา… แกจะเอาอะไรมาสู้กับฉันได้!"
แพรวาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวในชุดแดง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา แต่ก็ฉายแววของความมุ่งมั่น "ฉันอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่เพียบพร้อม… แต่ฉันคือแม่ของต้นกล้า… และนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด"
ทิวค่อยๆ เดินเข้าไปหาแพรวาอีกครั้ง เขาเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของเธอเบาๆ "แพรวา… ให้โอกาสผม… ให้โอกาสผมได้ทำหน้าที่… ของพ่อ… ของสามี"
คำว่า 'สามี' ทำให้แพรวาทั้งตกใจและสับสน… เธอจะเชื่อเขาได้อีกครั้งหรือ? ความลับที่เขาเคยซ่อนไว้… มันจะทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายอีกครั้งหรือไม่?
แต่เมื่อเธอมองไปที่ดวงตาของต้นกล้า… ความรักที่บริสุทธิ์ของลูกชาย… ก็ทำให้เธอรู้ว่า… เธอจะต้องเลือก…
"คุณ… คุณจะทำอะไร… เพื่อให้ฉันเชื่อใจคุณอีกครั้ง" แพรวาถามเสียงแผ่ว
ทิวยิ้มบางๆ "ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น… ด้วยชีวิต"
แต่ในขณะที่ทั้งสามกำลังเผชิญหน้ากัน… เสียงปืนดังขึ้นอย่างกะทันหัน!
หัวใจนายพลที่ถูกทิ้ง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก