ตอนที่ 5: การทรยศใต้ดิน

ทางเดินลงสู่ชั้นใต้ดินของห้องวิจัยลับมืดมิดและเงียบสงัด คมสันต์และเมย์เดินหน้าอย่างระมัดระวัง อาวุธพร้อมใช้งาน แสงไฟจากไฟฉายติดปืนส่องนำทางเผยให้เห็นผนังคอนกรีตที่ชื้นแฉะและสายไฟระโยงระยาง

“พศิน มีอะไรเพิ่มเติมไหม?” คมสันต์ถามผ่านไมโครโฟน

“สัญญาณปะทะกันระหว่างสองกลุ่มทวีความรุนแรงขึ้นครับพี่คม ผมเห็นภาพจากกล้องวงจรปิดบางส่วนที่ถูกเปิดทิ้งไว้ กลุ่มใหม่นี้สวมชุดสีเทาเข้ม ‌มีสัญลักษณ์คล้ายรูปตาข้างเดียวบนแขนเสื้อ” พศินรายงาน

“รูปตาข้างเดียว?” ธาวินพึมพำ “ฉันเคยเห็นสัญลักษณ์นี้ในรายงานลับเก่าๆ เป็นกลุ่มที่เรียกว่า ‘โอซีรัส’ พวกเขาเป็นเครือข่ายที่เน้นการค้าข้อมูลและเทคโนโลยีลับ ไม่ได้เน้นอาวุธชีวภาพโดยตรง ​แต่มีข่าวลือว่าพวกเขาสนับสนุนกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดในตลาดมืด”

“ดูเหมือนว่าดร.ภักดีจะไม่ได้ทำงานคนเดียวแล้ว” เมย์กล่าว

“ใช่” คมสันต์พยักหน้า “เขาอาจจะถูก ‘วายุคราม’ หลอกใช้ หรือเป็นพันธมิตรกันตั้งแต่แรก”

เมื่อลงไปถึงชั้นใต้ดิน เสียงปืนและเสียงระเบิดขนาดเล็กก็ดังกึกก้องขึ้นมาทันที ‍ทางเดินเปิดออกสู่โถงกว้างที่มีห้องทดลองจำนวนมาก คมสันต์และเมย์หลบหลังกำแพง มองเห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างคนของ ‘วายุคราม’ (ที่สวมชุดดำสนิท) และคนของ ‘โอซีรัส’ (ที่สวมชุดสีเทา) ‌ที่กำลังระดมยิงเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง

“นภา เห็นสถานการณ์ไหม?” ธาวินสั่ง

“เห็นค่ะหัวหน้า” เสียงของนภาฟังดูตึงเครียด “พวก ‘โอซีรัส’ ดูมีจำนวนมากกว่า และอาวุธของพวกเขาก็ดูจะเหนือกว่าเล็กน้อย”

“เป้าหมายของทั้งสองกลุ่มคืออะไร?” ‍เมย์ถาม

“ดูเหมือนว่า ‘โอซีรัส’ ต้องการเข้าไปในห้องนิรภัยที่ผมระบุไว้ก่อนหน้านี้” พศินตอบ “ส่วนคนของ ‘วายุคราม’ กำลังปกป้องมันอย่างเอาเป็นเอาตาย”

“นั่นต้องเป็นที่ที่ดร.ภักดีอยู่ และเป็นที่เก็บพิมพ์เขียวที่เหลืออยู่” ​คมสันต์สรุป “เราต้องเข้าไปให้ถึงห้องนิรภัยก่อนที่ใครจะทำสำเร็จ”

คมสันต์และเมย์ตัดสินใจฉวยโอกาสจากความโกลาหล พวกเขาเคลื่อนที่ไปตามมุมห้องและกำแพง หลบกระสุนที่แล่นผ่านไปมาอย่างหวุดหวิด การปรากฏตัวของพวกเขาสร้างความประหลาดใจให้กับทั้งสองฝ่าย แต่ก็ไม่มีใครมีเวลามาจัดการกับพวกเขา

เสียงปืนดังสนั่น เมย์ใช้ปืนพกเก็บเสียงยิงสกัดฝ่ายตรงข้ามที่เข้ามาขวางทางอย่างแม่นยำ ส่วนคมสันต์ใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดอันเหนือชั้นเข้าจัดการกับศัตรูที่เข้ามารุมล้อม ​เขาเคลื่อนไหวราวกับพายุ กระแทก กระหน่ำ และปลดอาวุธศัตรูอย่างรวดเร็ว

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงหน้าห้องนิรภัย ประตูเหล็กกล้าขนาดใหญ่ มีระบบล็อคหลายชั้นที่พศินยังไม่สามารถเจาะได้สมบูรณ์

“พศิน!” เมย์เร่ง

“กำลังพยายามครับ! ​ระบบล็อคนี้ซับซ้อนกว่าที่คิด แถมยังมีสัญญาณรบกวนเต็มไปหมด!” พศินตอบอย่างกระหืดกระหอบ

ระหว่างที่พศินกำลังเร่งเจาะระบบ จู่ๆ เสียงประตูอีกบานหนึ่งก็เปิดออก ร่างของชายผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขาคือ ดร.ภักดี ผู้ที่เคยเป็นนักวิทยาศาสตร์ชื่อดัง แต่ตอนนี้ใบหน้าของเขาซีดเซียว ดวงตาเป็นประกายด้วยความบ้าคลั่ง และรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว

“พวกแกมาทำอะไรที่นี่!” ดร.ภักดีตะโกนด้วยน้ำเสียงแตกพร่า มือของเขากำรีโมทคอนโทรลเอาไว้แน่น

“ดร.ภักดี เรามาเพื่อหยุดคุณ!” คมสันต์ตะโกนตอบ

“หยุดงั้นรึ!” ดร.ภักดีหัวเราะเสียงดัง “ไม่มีใครหยุดฟีนิกซ์ได้หรอก! มันคือวิวัฒนาการ! มันคือสิ่งที่โลกต้องการ!”

“คุณกำลังทำลายโลก!” เมย์พยายามพูดด้วยเหตุผล

“โลกที่เน่าเฟะนี้สมควรถูกชำระล้าง!” ดร.ภักดีตอบ ก่อนที่เขาจะกดปุ่มบนรีโมทคอนโทรลนั้น

ทันใดนั้น ไฟสีแดงฉุกเฉินก็สว่างวาบทั่วทั้งห้องทดลอง เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหว และผนังกระจกของห้องทดลองหลักที่อยู่ข้างๆ ห้องนิรภัยก็เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นกรงกระจกนิรภัยขนาดใหญ่ ภายในกรงนั้นมีภาชนะบรรจุของเหลวสีเขียวเรืองแสงขนาดเท่ามนุษย์ ภายในนั้นมีสิ่งที่ดูคล้ายร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังลอยตัวอยู่

“นี่คือสิ่งที่คุณเรียกว่า ‘ฟีนิกซ์’ ของคุณงั้นหรือ?” คมสันต์ถามด้วยความตกใจ

“ไม่ใช่แค่นั้นหรอก” ดร.ภักดีแสยะยิ้ม “มันคือ ‘ตัวต้นแบบ’ ของไวรัสฟีนิกซ์ที่แท้จริง มันถูกดัดแปลงพันธุกรรมให้รวมเข้ากับโฮสต์ และมันสามารถควบคุมและแพร่กระจายไวรัสได้ด้วยตัวเอง! และตอนนี้ มันกำลังจะถูกปลดปล่อย!”

“ไม่!” เมย์ตะโกน

พศินพยายามเจาะระบบอย่างสุดกำลัง “หัวหน้า! ดร.ภักดีกำลังเปิดระบบระบายอากาศของห้องทดลองชั้นบน เขาจะปล่อยไวรัสออกไปทางนั้น!”

“นภา!” ธาวินสั่ง “จัดการระบบระบายอากาศ!”

“พยายามอยู่ค่ะหัวหน้า แต่ผมโดนมือปืนจากภายนอกโจมตีอยู่!” นภารายงานกลับมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้ระหว่าง ‘วายุคราม’ และ ‘โอซีรัส’ ก็ดูเหมือนจะจบลงอย่างกะทันหัน หัวหน้าของกลุ่ม ‘โอซีรัส’ ชายร่างสูงในชุดสีเทาเข้ม ที่มีรอยแผลเป็นที่ดวงตาขวา มองไปที่ดร.ภักดีด้วยรอยยิ้มเยาะ

“ดูเหมือนว่าแกจะเล่นเกมส์ซ้อนเกมส์สินะ ดร.ภักดี” ชายคนนั้นกล่าว “แต่ฟีนิกซ์ตัวนี้จะเป็นของข้า!”

ชายคนนั้นหันไปสั่งลูกน้องของเขา “จัดการ ดร.ภักดี และนำตัวต้นแบบมาให้ฉัน!”

สถานการณ์กลับตาลปัตรอีกครั้ง ดร.ภักดีไม่ได้เป็นพันธมิตรกับ ‘โอซีรัส’ และ ‘วายุคราม’ ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่กลุ่มที่ควบคุมทุกอย่าง พวกเขากำลังต่อสู้กันเพื่อแย่งชิง ‘ตัวต้นแบบ’ ของไวรัสฟีนิกซ์ และ 'รหัสเงามรณะ' กำลังติดอยู่ท่ามกลางสมรภูมิสามฝ่ายนี้

คมสันต์ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว “เมย์ จัดการดร.ภักดี! ฉันจะจัดการกับพวก ‘โอซีรัส’!”

เมย์พยักหน้า เธอพุ่งเข้าใส่ดร.ภักดีที่กำลังจะกดปุ่มปลดปล่อย ‘ตัวต้นแบบ’ อีกครั้ง คมสันต์เองก็พุ่งเข้าใส่หัวหน้าของ ‘โอซีรัส’ การต่อสู้ครั้งใหม่ที่ดุเดือดกว่าเดิมเริ่มต้นขึ้นแล้ว

ทีมรหัสเงามรณะกำลังเผชิญหน้ากับการหักหลังที่ซับซ้อน และเดิมพันที่สูงกว่าที่เคย การปกป้องโลกไม่ได้หมายถึงการต่อสู้กับศัตรูเพียงกลุ่มเดียว แต่เป็นการรับมือกับความบ้าคลั่ง ความโลภ และการทรยศหักหลังที่ซ่อนอยู่ทุกมุม