คลื่นน้ำเย็นเฉียบจากแม่น้ำแซนปะทะเข้ากับร่างกายของพยัคฆ์และทีมอย่างต่อเนื่อง พวกเขาต้องใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อต้านทานกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวและว่ายน้ำไปตามทิศทางที่กำหนดไว้ในแผนการหลบหนี แสงจันทร์เลือนลางส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ แต่ก็ไม่อาจขับไล่ความมืดมิดและความหนาวเหน็บที่ปกคลุมไปทั่วได้
“ทุกคนปลอดภัยดีไหม?” พยัคฆ์ตะโกนถาม เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อยจากความเหนื่อยล้าและความเย็น
“ปลอดภัยครับผู้พัน!” เสียงของ “เงา” หรือจ่าสิบเอกวิชาญ ตอบกลับมาอย่างหนักแน่น
“อินทรีล่ะ?” พยัคฆ์ถามหาอินทรี ซึ่งเป็นผู้ที่ถือถังบรรจุสารไคเมร่า
“อยู่ตรงนี้ค่ะผู้พัน สารไคเมร่ายังอยู่ครบถ้วน” อินทรีตอบพลางชูถังโลหะขนาดเล็กที่อยู่ในมือขึ้นมาให้เห็น
พวกเขาว่ายน้ำต่อไปอีกระยะหนึ่ง จนกระทั่งเห็นแสงไฟสลัวๆ จากเรือยางที่จอดรออยู่ริมฝั่ง พยัคฆ์ให้สัญญาณให้ทีมเร่งฝีเท้า เมื่อทุกคนขึ้นมาบนเรือได้สำเร็จ พวกเขาก็รีบแล่นเรือออกไปจากบริเวณนั้นทันที ทิ้งให้โรงงานร้างที่เต็มไปด้วยความลับและความตายอยู่เบื้องหลัง
กลับมายังห้องปฏิบัติการลับใต้ดินของสถานทูตไทยในฝรั่งเศส บรรยากาศยังคงตึงเครียด แม้ว่าภารกิจจะสำเร็จไปได้ด้วยดี แต่ความกังวลยังคงฉายชัดอยู่ในแววตาของทุกคน
“เหยี่ยว นายตรวจสอบสารไคเมร่าได้เลย” พยัคฆ์สั่ง เมื่ออินทรีนำถังบรรจุสารไปวางไว้บนโต๊ะกลางห้อง
เหยี่ยวสวมถุงมือและหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว เขาใช้เครื่องมือพิเศษในการเปิดถังและนำตัวอย่างสารออกมาตรวจสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนและเครื่องวิเคราะห์ทางเคมีขั้นสูง
“สารไคเมร่าเป็นไวรัสที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมครับผู้พัน” เหยี่ยวอธิบายขณะที่ภาพโครงสร้างของไวรัสปรากฏขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่ “มันมีคุณสมบัติในการแพร่กระจายอย่างรวดเร็วและสามารถปรับตัวเข้ากับสิ่งมีชีวิตได้หลากหลายชนิด ที่สำคัญที่สุดคือ มันสามารถกระตุ้นให้เซลล์ในร่างกายของผู้ติดเชื้อกลายพันธุ์และสร้างสารพิษร้ายแรงออกมา ซึ่งจะทำลายอวัยวะภายในอย่างรวดเร็ว”
“แล้วเรามีทางแก้ไหม?” อินทรีถามด้วยน้ำเสียงกังวล
“ยังไม่มีครับ” เหยี่ยวตอบ “ไวรัสตัวนี้ถูกออกแบบมาอย่างซับซ้อนมาก การพัฒนายาต้านหรือวัคซีนอาจต้องใช้เวลานาน”
“นั่นหมายความว่า ถ้าสารตัวนี้ถูกปล่อยออกไป โลกทั้งใบจะตกอยู่ในหายนะ” พยัคฆ์สรุป
“ถูกต้องครับผู้พัน” เหยี่ยวพยักหน้า
“ใครอยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้กันแน่?” เงาถามขึ้น
พยัคฆ์หันไปมองอินทรี “อินทรี นายลองตรวจสอบข้อมูลที่เราได้จากคอมพิวเตอร์ในโรงงานดูสิ มีอะไรที่เราสามารถเชื่อมโยงไปถึงตัวการได้บ้าง?”
อินทรีพยักหน้า เธอเริ่มทำงานทันที เธอเชื่อมต่อฮาร์ดดิสก์ที่ยึดมาได้จากห้องปฏิบัติการเข้ากับคอมพิวเตอร์ของเธอ และเริ่มถอดรหัสข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสไว้อย่างแน่นหนา
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้อง มีเพียงเสียงพิมพ์ดีดของอินทรีและเสียงพัดลมของคอมพิวเตอร์เท่านั้นที่ดังขึ้นเป็นระยะๆ ทุกคนต่างจ้องมองไปที่จอภาพของอินทรีอย่างใจจดใจจ่อ ด้วยความหวังว่าจะได้พบเบาะแสสำคัญที่จะนำไปสู่การเปิดโปงตัวตนของกลุ่มฟีนิกซ์
“เจอแล้วค่ะ!” อินทรีอุทานขึ้นมาในที่สุด เธอเลื่อนภาพเอกสารลับขึ้นมาบนจอภาพขนาดใหญ่ “นี่คือแผนการจัดส่งสารไคเมร่าไปยังประเทศต่างๆ ทั่วโลกครับ”
ทุกคนเบิกตากว้างเมื่อเห็นรายชื่อประเทศที่ปรากฏอยู่บนจอภาพ ซึ่งรวมถึงประเทศมหาอำนาจหลายประเทศ
“พวกมันวางแผนที่จะสร้างความวุ่นวายไปทั่วโลก” เงาพึมพำ
“แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ” อินทรีชี้ไปที่มุมหนึ่งของเอกสาร “ผู้รับผิดชอบโครงการนี้คือ ‘องค์กรลับแห่งรุ่งอรุณ’ หรือ ‘The Dawn Organization’ ครับ”
“องค์กรลับแห่งรุ่งอรุณ?” พยัคฆ์ทวนคำ “ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน”
“เป็นองค์กรที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมาเมื่อไม่นานมานี้ครับผู้พัน” อินทรีอธิบาย “พวกเขาใช้ชื่อนี้ในการติดต่อกับกลุ่มฟีนิกซ์ แต่ข้อมูลเกี่ยวกับองค์กรนี้ยังคงเป็นปริศนา ไม่มีใครรู้ว่าใครคือผู้นำ หรือเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาคืออะไร”
“แต่ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังองค์กรนี้” เสียงทุ้มต่ำของพยัคฆ์เอ่ยขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววเย็นชา
ทุกคนหันไปมองพยัคฆ์ด้วยความสงสัย
“จำ ‘โปรเจกต์โอเมก้า’ ได้ไหม?” พยัคฆ์ถาม
ทุกคนพยักหน้า โปรเจกต์โอเมก้าคือโครงการลับที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาอาวุธชีวภาพที่ถูกยกเลิกไปเมื่อหลายปีก่อน เนื่องจากความอันตรายของมัน
“ฉันเชื่อว่า ‘ดร. อเล็กซานเดอร์ วอร์นเนอร์’ คือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้” พยัคฆ์กล่าว
ชื่อของดร. วอร์นเนอร์ทำให้ทุกคนตกตะลึง ดร. วอร์นเนอร์คืออดีตหัวหน้าทีมวิจัยของโปรเจกต์โอเมก้า ผู้ที่ถูกสันนิษฐานว่าเสียชีวิตไปแล้วจากอุบัติเหตุในห้องปฏิบัติการเมื่อหลายปีก่อน
“แต่ดร. วอร์นเนอร์เสียชีวิตไปแล้วนี่ครับผู้พัน” เงาแย้ง
“นั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการให้เราเชื่อ” พยัคฆ์ตอบ “ฉันไม่เคยเชื่อเรื่องนั้นเลย มีหลายอย่างที่ไม่ชอบมาพากลเกี่ยวกับอุบัติเหตุครั้งนั้น และตอนนี้ฉันก็มีหลักฐานที่จะยืนยันความสงสัยของฉันแล้ว”
พยัคฆ์หยิบแฟ้มเอกสารเก่าๆ ขึ้นมา เขากางมันออกและชี้ไปที่ภาพถ่ายของดร. วอร์นเนอร์
“ดูนี่สิ” พยัคฆ์ชี้ไปที่รอยแผลเป็นเล็กๆ ใต้ตาซ้ายของดร. วอร์นเนอร์ “รอยแผลเป็นนี้เป็นเอกลักษณ์ของเขา และฉันก็พบรอยแผลเป็นแบบเดียวกันนี้บนใบหน้าของชายคนหนึ่งที่ปรากฏตัวในภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดของโรงงานฟีนิกซ์”
อินทรีรีบเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงงานขึ้นมาทันที และเมื่อภาพนั้นปรากฏขึ้น ทุกคนก็เห็นชายคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกับดร. วอร์นเนอร์อย่างไม่ผิดเพี้ยน และที่สำคัญที่สุดคือรอยแผลเป็นใต้ตาซ้ายของเขา
“เป็นไปได้ยังไงกัน?” อินทรีอุทาน
“เขาคงแกล้งตายเพื่อหลบหนีความผิดและดำเนินการวิจัยต่อในเงามืด” พยัคฆ์อธิบาย “เขาต้องการสร้างโลกใหม่ตามอุดมคติของเขา โลกที่เขาเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง”
“แล้วเป้าหมายที่แท้จริงของเขาคืออะไร?” เหยี่ยวถาม
“ทำลายโลกเก่า สร้างโลกใหม่” พยัคฆ์ตอบ “เขาเชื่อว่ามนุษย์ได้ทำลายโลกใบนี้มากพอแล้ว และถึงเวลาแล้วที่จะต้องเริ่มต้นใหม่”
“เป็นความคิดที่บ้าคลั่ง!” เงาอุทาน
“เราต้องหยุดเขาให้ได้” พยัคฆ์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ก่อนที่เขาจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง”
“แต่เราจะหาเขาเจอได้ยังไงครับผู้พัน?” อินทรีถาม “ถ้าเขาแกล้งตายและซ่อนตัวมานานขนาดนี้”
“ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน” พยัคฆ์ตอบ “จำฐานทัพลับของโปรเจกต์โอเมก้าได้ไหม? ฐานทัพที่ถูกทิ้งร้างไปแล้ว”
“หมายถึงฐานทัพที่อยู่ใต้ภูเขาไฟในไอซ์แลนด์นั่นเหรอครับ?” เงาถาม
“ใช่” พยัคฆ์พยักหน้า “เป็นสถานที่ที่เหมาะจะซ่อนตัวและดำเนินการวิจัยลับๆ จริงๆ”
“แต่ฐานทัพนั้นถูกปิดตายไปแล้วไม่ใช่เหรอคะผู้พัน?” อินทรีถาม
“ใช่ แต่สำหรับดร. วอร์นเนอร์แล้ว ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้” พยัคฆ์ตอบ “เขาเป็นอัจฉริยะ แต่เป็นอัจฉริยะที่อันตราย”
“ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องไปไอซ์แลนด์สินะครับ” เหยี่ยวกล่าว
“ใช่” พยัคฆ์ตอบ “เตรียมทีมให้พร้อม เราจะเดินทางไปไอซ์แลนด์ทันที”
“แต่ผู้พันครับ” อินทรีแย้ง “เราเพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจมา เราควรพักผ่อนก่อนไหมคะ?”
“ไม่มีเวลาให้พักผ่อนแล้วอินทรี” พยัคฆ์กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ทุกนาทีที่ผ่านไป โลกกำลังเข้าใกล้หายนะมากขึ้นเรื่อยๆ เราต้องหยุดดร. วอร์นเนอร์ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม”
ทุกคนในทีมต่างเงียบไป พวกเขารู้ดีว่าพยัคฆ์พูดถูก ภารกิจครั้งนี้ไม่ใช่แค่การหยุดยั้งอาวุธชีวภาพ แต่เป็นการปกป้องอนาคตของมนุษยชาติ
“รับทราบครับผู้พัน” อินทรีตอบรับอย่างหนักแน่น แววตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ
“เงา นายเตรียมอุปกรณ์และอาวุธให้พร้อม” พยัคฆ์สั่ง “เหยี่ยว นายเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับฐานทัพลับในไอซ์แลนด์ให้ละเอียดที่สุด”
“รับทราบครับผู้พัน!” ทั้งสองตอบรับพร้อมกัน
พยัคฆ์หันกลับไปมองแผนที่โลกที่ฉายอยู่บนจอภาพขนาดใหญ่ สายตาของเขาจับจ้องไปที่จุดเล็กๆ บนแผนที่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของประเทศไอซ์แลนด์ เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ และเตรียมพร้อมรับมือกับภารกิจที่อันตรายที่สุดในชีวิตของเขา
สงครามที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และพวกเขาคือผู้ที่ต้องแบกรับชะตากรรมของโลกไว้บนบ่า
รหัสเงามรณะ ภาค ๔
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก