เสียงเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องเซิร์ฟเวอร์ แสงไฟสีแดงกะพริบถี่ๆ บ่งบอกถึงการโจมตีทางไซเบอร์ที่กำลังเกิดขึ้นอย่างรุนแรง เหยี่ยวกำลังง่วนอยู่กับการทำงานบนคอมพิวเตอร์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อและรอยเครียด นิ้วมือของเขากดแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วราวกับจะแข่งกับเวลา
“พวกมันกำลังโจมตีอย่างหนักครับผู้พัน!” เหยี่ยวรายงาน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบ “พวกมันใช้บอทเน็ตขนาดใหญ่ในการโจมตี และกำลังพยายามเจาะระบบรักษาความปลอดภัยของศูนย์ข้อมูลจากหลายทิศทาง!”
พยัคฆ์ อินทรี และเงา ต่างก็ยืนคุ้มกันเหยี่ยวอยู่รอบๆ ห้องเซิร์ฟเวอร์ พวกเขากำลังจับตาดูจอภาพที่แสดงสถานะการโจมตีทางไซเบอร์อย่างใจจดใจจ่อ
“เราต้องหาช่องโหว่ศูนย์วันให้เจอให้เร็วที่สุดเหยี่ยว!” พยัคฆ์สั่ง “ก่อนที่พวกมันจะเข้าถึงข้อมูลได้!”
“ผมกำลังพยายามครับผู้พัน!” เหยี่ยวตอบ “แต่พวกมันกำลังสร้างกำแพงป้องกันข้อมูลที่ซับซ้อนมาก!”
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากคอมพิวเตอร์ของเหยี่ยวก็ดังขึ้น “แย่แล้วครับผู้พัน! พวกมันกำลังจะเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์หลักแล้วครับ!”
“ไม่นะ!” อินทรีอุทาน
“เหยี่ยว! นายต้องทำอะไรสักอย่าง!” พยัคฆ์สั่ง
เหยี่ยวกัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าเวลาของเขามีจำกัด และถ้าพวกมันเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์หลักได้ โลกทั้งใบจะตกอยู่ในอันตราย
“ผมจะลองใช้โปรแกรมป้องกันไวรัสที่ผมพัฒนาขึ้นมาเองครับ!” เหยี่ยวตัดสินใจ “มันอาจจะช่วยบล็อกการโจมตีของพวกมันได้!”
เหยี่ยวเริ่มทำงานกับโปรแกรมของเขาอย่างรวดเร็ว เขาพิมพ์โค้ดต่างๆ ลงไปในคอมพิวเตอร์อย่างบ้าคลั่ง แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากจอภาพสะท้อนแววตาที่มุ่งมั่นของเขา
ขณะที่เหยี่ยวกำลังทำงาน จอภาพขนาดใหญ่ที่แสดงสถานะการโจมตีทางไซเบอร์ก็แสดงภาพของกำแพงป้องกันข้อมูลที่กำลังถูกทำลายลงทีละชั้นๆ
“พวกมันกำลังเข้ามาใกล้แล้วครับผู้พัน!” เงารายงาน
“เหยี่ยว! เร็วเข้า!” พยัคฆ์เร่ง
ในที่สุด เสียงแจ้งเตือนจากคอมพิวเตอร์ของเหยี่ยวก็ดังขึ้น “สำเร็จแล้วครับผู้พัน! ผมปล่อยโปรแกรมป้องกันไวรัสออกไปแล้วครับ!”
ทันใดนั้น ภาพบนจอภาพขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนไป กำแพงป้องกันข้อมูลที่กำลังถูกทำลายก็เริ่มฟื้นตัวขึ้น และการโจมตีของพวกมันก็เริ่มชะลอตัวลง
“เยี่ยมมากเหยี่ยว!” อินทรีอุทานด้วยความโล่งใจ
“เรายังไม่ปลอดภัยครับ!” เหยี่ยวเตือน “พวกมันกำลังพยายามหาทางโจมตีใหม่ครับ!”
“เราต้องหาช่องโหว่ศูนย์วันให้เจอให้เร็วที่สุด!” พยัคฆ์สั่ง
เหยี่ยวเริ่มทำงานต่อไป เขาใช้โปรแกรมของเขาในการสแกนหาช่องโหว่ในระบบรักษาความปลอดภัยของศูนย์ข้อมูลอย่างต่อเนื่อง
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เหยี่ยวอย่างใจจดใจจ่อ
ในที่สุด เสียงแจ้งเตือนจากคอมพิวเตอร์ของเหยี่ยวก็ดังขึ้นอีกครั้ง “เจอแล้วครับผู้พัน! ผมเจอช่องโหว่ศูนย์วันแล้วครับ!”
ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกใจและโล่งใจ
“มันอยู่ตรงไหนเหยี่ยว?” พยัคฆ์ถาม
“มันอยู่ในระบบการจัดการพลังงานของศูนย์ข้อมูลครับผู้พัน!” เหยี่ยวอธิบาย “พวกมันกำลังจะใช้ช่องโหว่นี้ในการปิดระบบไฟฟ้าของศูนย์ข้อมูลทั้งหมดครับ!”
“ไม่นะ!” อินทรีอุทาน “ถ้าพวกมันทำสำเร็จ ศูนย์ข้อมูลจะถูกปิด และพวกมันก็จะเข้าถึงข้อมูลได้ทั้งหมด!”
“เราต้องบล็อกช่องโหว่นั้นให้ได้เหยี่ยว!” พยัคฆ์สั่ง
“ผมกำลังดำเนินการครับผู้พัน!” เหยี่ยวตอบ “แต่พวกมันกำลังจะใช้ช่องโหว่นั้นแล้วครับ!”
เหยี่ยวเริ่มทำงานกับคอมพิวเตอร์อย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง เขากำลังแข่งกับเวลาเพื่อบล็อกช่องโหว่ศูนย์วันก่อนที่พวกมันจะใช้มันในการโจมตี
เสียงแจ้งเตือนจากคอมพิวเตอร์ดังขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกถึงการโจมตีที่กำลังจะเกิดขึ้น
“ใกล้แล้วครับผู้พัน! อีกนิดเดียว!” เหยี่ยวตะโกน
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากคอมพิวเตอร์ของเหยี่ยวก็ดังขึ้นอีกครั้ง “สำเร็จแล้วครับผู้พัน! ผมบล็อกช่องโหว่ศูนย์วันได้แล้วครับ!”
เสียงแจ้งเตือนภัยหยุดลงทันที และภาพบนจอภาพขนาดใหญ่ก็แสดงให้เห็นว่าการโจมตีของพวกมันถูกบล็อกทั้งหมด
“เยี่ยมมากเหยี่ยว!” พยัคฆ์กล่าวด้วยความโล่งใจ “นายช่วยโลกไว้ได้อีกครั้งแล้ว!”
เหยี่ยวถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เรายังไม่ปลอดภัยอย่างแท้จริงครับผู้พัน” เขาเตือน “พวกมันยังคงพยายามโจมตีอยู่ครับ”
“เราต้องหาแหล่งที่มาของการโจมตีให้เจอ” พยัคฆ์สั่ง “และหยุดพวกมันให้ได้”
“ผมกำลังพยายามแกะรอยแหล่งที่มาของการโจมตีอยู่ครับผู้พัน” เหยี่ยวตอบ “แต่พวกมันใช้เครือข่ายพร็อกซี่ที่ซับซ้อนมาก”
ขณะที่เหยี่ยวกำลังทำงาน จอภาพขนาดใหญ่ก็แสดงภาพของข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์
“นี่คือข้อความจากพวกมันครับผู้พัน!” อินทรีอุทาน
ข้อความนั้นเขียนว่า: “พวกแกอาจจะหยุดเราได้ในครั้งนี้ แต่พวกแกไม่มีทางหยุดเราได้ตลอดไป เราจะกลับมา และเมื่อถึงเวลานั้น โลกทั้งใบจะตกอยู่ในเงาแห่งความมืด”
พยัคฆ์มองดูข้อความนั้นด้วยความโกรธแค้น “ดร. วอร์นเนอร์” เขาพึมพำ “แกยังไม่ยอมแพ้สินะ”
“ผู้พันครับ ผมเจอแหล่งที่มาของการโจมตีแล้วครับ!” เหยี่ยวตะโกนขึ้นมา “พวกมันกำลังโจมตีจากเซิร์ฟเวอร์ที่ตั้งอยู่ในประเทศจีนครับ!”
“จีน?” พยัคฆ์ทวนคำ
“ใช่ครับผู้พัน” เหยี่ยวตอบ “และที่น่าสนใจที่สุดคือ เซิร์ฟเวอร์เหล่านั้นเชื่อมโยงกับองค์กรลับแห่งรุ่งอรุณครับ!”
คำพูดของเหยี่ยวทำให้พยัคฆ์และอินทรีมองหน้ากันด้วยความตกใจ
“ดร. วอร์นเนอร์ยังคงอยู่เบื้องหลังองค์กรนี้สินะ” อินทรีพึมพำ
“ใช่” พยัคฆ์พยักหน้า “และดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้อยู่คนเดียว”
“เราต้องไปจีนครับผู้พัน” เงาเสนอ “เราต้องหยุดพวกมันให้ได้”
“เห็นด้วย” พยัคฆ์พยักหน้า “เตรียมทีมให้พร้อม เราจะเดินทางไปจีนทันที”
พยัคฆ์มองดูข้อความที่ปรากฏอยู่บนจอภาพอีกครั้ง เขารู้ดีว่าสงครามยังไม่จบ และการเผชิญหน้าครั้งต่อไปจะอันตรายและท้าทายกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน
รหัสเงามรณะ ภาค ๔
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก