ตอนที่ 25 — แผนร้ายในเงามืด

การปรากฏตัวอย่างกล้าหาญของชิวเหวินในท้องพระโรง และปัญญาอันเฉียบแหลมที่นางได้แสดงออกมา ได้สร้างความประทับใจให้แก่องค์ฮ่องเต้และเหล่าขุนนางผู้ใหญ่บางส่วนอย่างมาก พระองค์ทรงมีรับสั่งให้ชิวเหวินเข้ามาถวายรายงานเรื่องแนวทางการแก้ไขปัญหาภัยแล้งและให้คำปรึกษาในราชกิจอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้แก่หลี่เม่ยและพวกพ้องเป็นอย่างยิ่ง

ณ ตำหนักของหลี่เม่ย บรรยากาศเต็มไปด้วยความมืดมิดและอึมครึม นางนั่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะหินอ่อน ‌แก้วชาในมือถูกบีบแน่นจนแทบแตก ดวงตาของนางเต็มไปด้วยเพลิงริษยาที่โหมกระหน่ำ

“นางสตรีต่ำต้อยผู้นั้น กล้าดียังไงถึงได้เข้ามาอวดอ้างปัญญาในราชสำนัก!” หลี่เม่ยตวาดลั่น “องค์ฮ่องเต้ถึงกับทรงโปรดปรานนางถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

อัครเสนาบดีซูเหวิน ผู้เป็นบิดาของหลี่เม่ย นั่งอยู่ข้างๆ บุตรี ​ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉย แต่แววตาของเขาก็ฉายแววแห่งความกังวล “นางผู้นั้นมีปัญญาที่มิธรรมดาจริงๆ ลูกเม่ย หากปล่อยไว้เช่นนี้ อาจเป็นภัยต่อแผนการของเราได้”

“แล้วเราจะทำเช่นไรเจ้าคะท่านพ่อ จะปล่อยให้นางสตรีผู้นั้นมาแย่งชิงตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาทไปได้หรือ” หลี่เม่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความโกรธแค้น

อัครเสนาบดีซูเหวินยกมือขึ้นลูบคางอย่างครุ่นคิด ‍“เราจะปล่อยให้นางลอยนวลอยู่เช่นนี้มิได้” เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “แต่การจะกำจัดนางนั้น มิใช่เรื่องง่ายอีกต่อไปแล้ว เพราะบัดนี้นางได้รับความโปรดปรานจากองค์ฮ่องเต้และองค์รัชทายาทแล้ว หากเราลงมือหักหาญน้ำใจเกินไป อาจจะส่งผลเสียต่อเราได้”

“แล้วท่านพ่อจะทำเช่นไรเจ้าคะ” หลี่เม่ยถามอย่างกระหายคำตอบ

“เราจะใช้วิธีที่แยบยลกว่านั้น” ‌อัครเสนาบดีซูเหวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “เราจะทำให้ทุกคนเห็นว่านางเป็นสตรีที่มิคู่ควรกับการอยู่ในราชสำนัก และจะทำให้นางจากไปเอง โดยที่เรามิได้ลงมือสกปรกเอง”

หลี่เม่ยขมวดคิ้ว “ท่านพ่อหมายความว่าอย่างไร”

“เราจะใช้วิธีสร้างสถานการณ์ให้นางต้องตัดสินใจผิดพลาด หรือตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้เกียรติของนางต้องเสื่อมเสีย” อัครเสนาบดีซูเหวินกล่าว “นอกจากนี้ ‍เราจะต้องหาจุดอ่อนของนางให้เจอ และใช้จุดอ่อนนั้นในการทำลายนาง”

“จุดอ่อนของนางหรือเจ้าคะ” หลี่เม่ยทวนคำ

“ใช่” อัครเสนาบดีซูเหวินพยักหน้า “สตรีเช่นนาง แม้จะฉลาดเฉลียวเพียงใด ก็ย่อมมีจุดอ่อนอยู่เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสตรีที่มาจากชนบท ​ย่อมไม่คุ้นเคยกับเล่ห์กลของราชสำนัก”

ทั้งสองพ่อลูกเริ่มวางแผนการอันชั่วร้ายที่จะกำจัดชิวเหวินให้พ้นทาง พวกเขาตัดสินใจที่จะใช้เล่ห์กลต่างๆ เพื่อสร้างความเข้าใจผิด สร้างความแตกแยก และสร้างสถานการณ์ที่ทำให้ชิวเหวินต้องตกอยู่ในอันตราย

ในขณะเดียวกัน ชิวเหวินเองก็เริ่มคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตในวังหลวงมากขึ้น นางได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการพัฒนาชนบทตามแนวคิดที่นางเคยเสนอไว้ และด้วยความมุ่งมั่นและปัญญาของนาง ​โครงการก็เริ่มเห็นผลเป็นรูปธรรม สร้างความพึงพอใจให้แก่องค์ฮ่องเต้และราษฎรอย่างมาก

องค์ชายหลงเทียนรู้สึกภาคภูมิใจในตัวชิวเหวินเป็นอย่างยิ่ง พระองค์มักจะแวะเวียนมาพูดคุยกับนางอยู่เสมอ และมักจะขอคำปรึกษาจากนางในเรื่องราชกิจต่างๆ ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองยิ่งลึกซึ้งมากขึ้น

แต่ความสุขของชิวเหวินก็มิได้คงอยู่นานนัก วันหนึ่ง ในขณะที่นางกำลังเดินตรวจสอบการก่อสร้างระบบชลประทานในชนบทแห่งหนึ่ง นางก็ได้พบกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน

มีกลุ่มชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่ดูเหมือนจะถูกยุยงปลุกปั่น ​ได้พากันมารวมตัวกันและกล่าวหาว่าโครงการของนางเป็นเพียงการหลอกลวง และจะไม่ได้ช่วยให้พวกเขาพ้นจากความอดอยาก

“นางสตรีผู้นี้เป็นเพียงตัวแทนของราชสำนัก ที่ต้องการจะหลอกลวงพวกเราเท่านั้น!” ชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนขึ้น “โครงการของนางจะไม่ได้ช่วยอะไรพวกเราหรอก!”

ชิวเหวินพยายามอธิบายและชี้แจง แต่ชาวบ้านเหล่านั้นก็ไม่ยอมฟัง พวกเขายังคงกล่าวหาและขับไล่นาง สร้างความเสียใจให้แก่นางเป็นอย่างมาก

“เกิดอะไรขึ้น” องค์ชายหลงเทียนซึ่งตามมาดูงานด้วยเอ่ยถามด้วยความสงสัย พระองค์ทรงไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น

ชิวเหวินพยายามควบคุมอารมณ์ “หม่อมฉันไม่ทราบเพคะองค์ชาย แต่ดูเหมือนว่าจะมีผู้ไม่หวังดีอยู่เบื้องหลังการยุยงปลุกปั่นเหล่านี้”

องค์ชายหลงเทียนมองไปยังกลุ่มชาวบ้านด้วยสายตาที่เฉียบคม พระองค์รู้ดีว่าเหตุการณ์เช่นนี้มิได้เกิดขึ้นเอง แต่เป็นแผนการของศัตรูที่ต้องการจะทำลายนาง

“อย่าได้กังวลชิวเหวิน ข้าจะสืบหาความจริงเรื่องนี้ให้ได้” องค์ชายหลงเทียนกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

แต่เหตุการณ์นี้ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของแผนร้ายที่หลี่เม่ยและอัครเสนาบดีซูเหวินวางเอาไว้ พวกเขาเริ่มใช้คนของตนเองแทรกซึมเข้าไปในโครงการต่างๆ ของชิวเหวิน เพื่อสร้างความปั่นป่วนและก่อให้เกิดปัญหาต่างๆ ขึ้น

วันหนึ่ง มีข่าวลือแพร่สะพัดในวังหลวงว่าชิวเหวินได้ใช้เงินงบประมาณของแผ่นดินไปในทางที่มิชอบ และมีการทุจริตเกิดขึ้นในโครงการพัฒนาชนบทที่นางดูแลอยู่

ข่าวลือเหล่านี้สร้างความเสียหายให้แก่ชื่อเสียงของชิวเหวินเป็นอย่างมาก เหล่าขุนนางบางคนเริ่มมองนางด้วยความสงสัย และบางคนก็เริ่มกล่าวหานางว่ามิคู่ควรกับการอยู่ในราชสำนัก

องค์ฮ่องเต้ทรงเรียกชิวเหวินเข้าเฝ้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ชิวเหวิน ข่าวลือเหล่านี้เป็นเรื่องจริงหรือไม่”

ชิวเหวินค้อมกายลง “ทูลฝ่าบาท หม่อมฉันขอสาบานว่าหม่อมฉันมิได้กระทำการทุจริตใดๆ เลยเพคะ ข่าวลือเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องเท็จทั้งสิ้น”

“แต่หลักฐานบางอย่างก็ชี้ไปที่เจ้า” อัครเสนาบดีซูเหวินเอ่ยขึ้น “มีเอกสารการเบิกจ่ายเงินที่ผิดปกติเกิดขึ้นในโครงการของเจ้า”

ชิวเหวินมองไปยังอัครเสนาบดีซูเหวินด้วยสายตาที่เฉียบคม นางรู้ดีว่านี่คือแผนการของเขา

“เอกสารเหล่านั้นล้วนถูกปลอมแปลงขึ้นเพคะ” ชิวเหวินกล่าวอย่างมั่นใจ “หม่อมฉันขอโอกาสได้สืบหาความจริงและพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเอง”

องค์ฮ่องเต้ทรงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เอาเถิด ข้าจะให้โอกาสเจ้าพิสูจน์ตนเอง แต่หากเจ้ามิสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนเองบริสุทธิ์ ข้าก็จำเป็นต้องลงโทษเจ้าตามกฎหมาย”

องค์ชายหลงเทียนยืนอยู่ข้างชิวเหวิน พระองค์ทรงมองนางด้วยความเชื่อมั่น พระองค์รู้ดีว่าชิวเหวินเป็นคนซื่อสัตย์และบริสุทธิ์ พระองค์จะไม่มีวันปล่อยให้นางต้องตกเป็นเหยื่อของแผนร้ายเหล่านี้

หลังจากนั้น ชิวเหวินก็เริ่มสืบหาความจริงเรื่องการทุจริตที่เกิดขึ้นในโครงการของนาง นางใช้ปัญญาและความสามารถทั้งหมดที่มี เพื่อค้นหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังการทุจริตและการสร้างข่าวลือเหล่านี้

แต่การสืบหาความจริงก็มิใช่เรื่องง่ายนัก ศัตรูของนางนั้นเจ้าเล่ห์และมีอำนาจมาก พวกเขาพยายามขัดขวางการสืบสวนของนางทุกวิถีทาง

ชิวเหวินรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและท้อแท้ แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าขององค์ชายหลงเทียนและคำมั่นสัญญาที่เขามีให้ นางก็มีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง นางจะต้องเข้มแข็งและจะต้องพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองให้ได้

ในขณะที่ชิวเหวินกำลังต่อสู้กับแผนร้ายในเงามืด หลี่เม่ยและอัครเสนาบดีซูเหวินก็กำลังนั่งรอคอยผลลัพธ์ของแผนการของพวกเขาด้วยความพึงพอใจ พวกเขาเชื่อว่าในไม่ช้า ชิวเหวินก็จะถูกกำจัดไปจากราชสำนัก และหลี่เม่ยก็จะได้ครองตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาทอย่างที่นางปรารถนา

แต่พวกเขามิได้รู้เลยว่า ชิวเหวินนั้นเป็นสตรีที่มิอาจประมาทได้ง่ายๆ นางกำลังจะใช้ปัญญาและความเฉลียวฉลาดของนางในการเปิดโปงแผนร้ายของพวกเขา และจะทำให้ทุกคนได้เห็นถึงความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเงามืดของราชสำนัก.