ตอนที่ 28 — บุปผาจันทราเคียงบัลลังก์

พิธีอภิเษกสมรสระหว่างองค์ชายหลงเทียนและชิวเหวินถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา ทั่วทั้งเมืองหลวงประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดงและผืนผ้าแพรสีทองอร่าม บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้มงคลและเสียงดนตรีบรรเลงขับกล่อม บทเพลงแห่งความรักและการเฉลิมฉลองดังกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ

ในวันมงคล ชิวเหวินปรากฏกายในชุดเจ้าสาวสีแดงสดปักลวดลายวิจิตรบรรจงด้วยด้ายทองคำและไข่มุกเลอค่า เครื่องประดับศีรษะประดับด้วยหยกและอัญมณีล้ำค่าขับใบหน้าของนางให้งดงามจับตา ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายด้วยความสุขและความตื้นตันใจ นางมิได้เป็นเพียงบุตรีของบัณฑิตตกอับอีกต่อไป ‌แต่เป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาท เป็นผู้ที่จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเคียงข้างบุรุษผู้เป็นที่รัก

องค์ชายหลงเทียนในชุดฉลองพระองค์สีทองอร่ามประทับยืนรอพระชายาเอกอยู่เบื้องหน้าพระที่นั่งอันสูงส่ง รัศมีแห่งความสง่างามและความภาคภูมิใจแผ่ซ่านออกมาจากพระวรกาย ดวงตาคมกริบทอดมองมายังชิวเหวินด้วยความรักอันล้นเปี่ยม พระองค์รอคอยวันนี้มาเนิ่นนาน รอคอยวันที่ความรักของพระองค์จะได้รับการยอมรับ และรอคอยที่จะได้อยู่เคียงข้างสตรีผู้เป็นที่รักอย่างเปิดเผย

เมื่อชิวเหวินก้าวเดินเข้าสู่ท้องพระโรง เสียงโห่ร้องยินดีของเหล่าขุนนางและราษฎรที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมพิธีก็ดังกึกก้องไปทั่ว ​องค์ฮ่องเต้และพระมเหสีประทับอยู่บนบัลลังก์ทองคำ ทรงทอดพระเนตรการอภิเษกสมรสของพระโอรสด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความสุขและความพึงพอพระทัย

พิธีดำเนินไปอย่างศักดิ์สิทธิ์และงดงาม ชิวเหวินและองค์ชายหลงเทียนต่างแลกเปลี่ยนคำมั่นสัญญาแห่งรักนิรันดร์ต่อหน้าเบื้องสูงและเทพยดาฟ้าดิน หัวใจทั้งสองดวงผูกพันเป็นหนึ่งเดียวด้วยสายใยแห่งความรักอันลึกซึ้ง

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีอภิเษกสมรส ชิวเหวินก็ได้ก้าวเข้าสู่ชีวิตในฐานะพระชายาเอกขององค์รัชทายาทอย่างเต็มตัว ตำหนักตะวันออกอันกว้างขวางและโอ่อ่ากลายเป็นที่ประทับของนาง แต่แม้จะอยู่ในความหรูหราฟุ่มเฟือย ชิวเหวินก็ยังคงรักษาความเรียบง่ายและจิตใจที่เมตตาของนางไว้ได้อย่างครบถ้วน

นางยังคงให้คำปรึกษาองค์ชายหลงเทียนในราชกิจต่างๆ ‍และยังคงดูแลโครงการพัฒนาชนบทที่นางริเริ่มไว้ ด้วยปัญญาและความเมตตาของนาง ชิวเหวินได้สร้างคุณูปการมากมายให้แก่แผ่นดิน นางมิได้เป็นเพียงสตรีที่งดงาม แต่ยังเป็นสตรีที่เปี่ยมด้วยความสามารถและคุณธรรม ทำให้เป็นที่รักและเคารพของราษฎรและเหล่าขุนนางผู้ภักดี

องค์ชายหลงเทียนเองก็ทรงมีความสุขเป็นอย่างยิ่งที่ได้อยู่เคียงข้างชิวเหวิน พระองค์ทรงพบว่าการมีชิวเหวินอยู่เคียงข้าง ทำให้พระองค์มีกำลังใจในการปกครองบ้านเมือง ‌และสามารถแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้อย่างชาญฉลาดมากยิ่งขึ้น

“ชิวเหวิน เจ้าคือบุปผาจันทราของข้า” องค์ชายหลงเทียนตรัสกับนางในค่ำคืนหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองกำลังประทับอยู่ริมหน้าต่าง มองดูดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้า “เจ้าคือแสงสว่างที่นำทางชีวิตของข้า และคือความงามที่เติมเต็มหัวใจของข้า”

ชิวเหวินยิ้มอย่างอ่อนหวาน ‍นางซบหน้าลงกับพระอังสาขององค์ชายหลงเทียน “องค์ชายก็คือแสงจันทร์ที่ส่องนำทางให้หม่อมฉันได้ก้าวเดินอย่างมั่นคงเพคะ หม่อมฉันจะขออยู่เคียงข้างองค์ชายตลอดไป”

แต่แม้ความสุขจะอบอวลอยู่รอบกาย ชิวเหวินก็มิได้ลืมเลือนถึงภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ที่นางต้องแบกรับในฐานะพระชายาเอกขององค์รัชทายาท นางรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยความท้าทาย และการแก่งแย่งชิงอำนาจในราชสำนักก็ยังคงมีอยู่

หลี่เม่ยและพวกพ้องที่ถูกจองจำ แม้จะถูกลงโทษแล้ว แต่ก็ยังคงเป็นเงาที่คอยคุกคามอยู่เบื้องหลัง ​ชิวเหวินรู้ดีว่านางจะต้องเข้มแข็งและจะต้องใช้ปัญญาของนางในการปกป้ององค์ชายหลงเทียนและราชวงศ์จากภัยอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต

วันหนึ่ง องค์ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้องค์ชายหลงเทียนเตรียมตัวขึ้นครองราชย์ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ซึ่งหมายความว่าชิวเหวินก็จะต้องก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งพระมเหสีเคียงบัลลังก์ ภาระหน้าที่และความรับผิดชอบของนางก็จะยิ่งใหญ่มากขึ้นไปอีก

ชิวเหวินรู้สึกหนักใจกับตำแหน่งอันสูงส่งนั้น แต่นางก็รู้ดีว่านางจะต้องเข้มแข็งและจะต้องทำหน้าที่ของนางให้ดีที่สุด เพื่อที่จะเป็นที่พึ่งให้แก่องค์ชายหลงเทียนและเป็นที่พึ่งให้แก่ราษฎร

“เจ้ากังวลสิ่งใดหรือชิวเหวิน” องค์ชายหลงเทียนตรัสถามเมื่อเห็นสีหน้าของนาง

ชิวเหวินเงยหน้าขึ้นมองเขา “หม่อมฉันกังวลว่าหม่อมฉันจะมิสามารถทำหน้าที่ของหม่อมฉันให้ดีที่สุดได้เพคะ”

องค์ชายหลงเทียนจับมือของนางขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบา ​“อย่าได้กังวลไปเลยชิวเหวิน เจ้ามีปัญญาและความเมตตามากพอที่จะทำหน้าที่ของเจ้าให้ดีที่สุด และข้าก็จะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ”

คำพูดขององค์ชายหลงเทียนทำให้ชิวเหวินรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ นางรู้ดีว่านางมิได้อยู่เพียงลำพัง และการมีองค์ชายหลงเทียนอยู่เคียงข้าง ก็คือกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนาง

จากนี้ไป ชีวิตของชิวเหวินจะมิใช่เพียงเรื่องราวความรักของสตรีสามัญชนกับองค์รัชทายาทอีกต่อไป แต่มันคือเรื่องราวของการก้าวขึ้นสู่บัลลังก์เคียงข้างบุรุษผู้เป็นที่รัก ​ด้วยปัญญา ความเมตตา และความเข้มแข็งของนางเอง

ม่านบุปผาจันทราได้เปิดออกแล้ว เผยให้เห็นเรื่องราวของสตรีผู้หนึ่งที่ใช้ความดีงามและปัญญาของนางในการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตนเองและแผ่นดิน และจะกลายเป็นตำนานที่เล่าขานสืบไปชั่วกาลนาน

ในยามราตรีที่ดวงจันทร์ลอยเด่นเต็มดวง แสงจันทร์สาดส่องลงมายังราชวังหลวงที่งดงามตระการตา องค์ชายหลงเทียนและพระชายาชิวเหวินประทับอยู่เคียงข้างกันบนระเบียงตำหนัก สายลมยามค่ำคืนพัดโชยแผ่ว นำพากลิ่นหอมของดอกไม้ยามราตรีมาสู่โสตประสาท

ทั้งสองมองดูดวงจันทร์ที่เปล่งประกายงดงามอยู่บนฟากฟ้า ดวงจันทร์ที่เป็นพยานแห่งความรักของพวกเขา ตั้งแต่ต้นจนบัดนี้

“ม่านบุปผาจันทรา… ช่างงดงามยิ่งนัก” ชิวเหวินพึมพำกับตัวเอง

องค์ชายหลงเทียนโอบกอดนางไว้แนบแน่น “ใช่… งดงามดุจความรักของเรา”

เรื่องราวของชิวเหวินและองค์ชายหลงเทียนยังคงดำเนินต่อไป ภายใต้แสงจันทราที่ส่องสว่าง เคียงคู่กับบุปผาที่เบ่งบานอย่างงดงามและแข็งแกร่งตลอดไป.