"นี่คือหลักฐานทั้งหมด! คุณพิมพ์ชนกไม่เคยนอกใจคุณปกรณ์แม้แต่วินาทีเดียว!" เสียงแหลมสูงของทนายความดังขึ้น ก้องสะท้อนไปทั่วห้องพิจารณาคดีที่เต็มไปด้วยผู้คน ใบหน้าของรินดาซีดเผือดราวกับกระดาษ สีหน้าตื่นตระหนกจนแทบจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น
ปกรณ์นั่งนิ่ง มองไปยังรินดาด้วยสายตาที่เย็นชา แต่แฝงไว้ด้วยความสมเพช เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าผู้หญิงที่เคยดูเหมือนนางฟ้า จะมีเบื้องหลังที่ดำมืดและโหดร้ายถึงเพียงนี้ เขาเคยหลงเชื่อคำโกหกของเธอ เคยเชื่อว่าเธอคือคนที่ใช่ แต่สุดท้าย เธอกลับเป็นคนที่ทำลายความสุขของเขากับพิมพ์มากที่สุด
"คุณรินดา คุณถูกฟ้องในข้อหาหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา และพยายามทำลายชื่อเสียงของผู้อื่น" ผู้พิพากษาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "หลักฐานที่ทนายฝ่ายจำเลยนำเสนอ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าคุณสร้างเรื่องราวอันเป็นเท็จขึ้นมา เพื่อให้คุณปกรณ์เข้าใจผิดในตัวคุณพิมพ์ชนก"
น้ำตาของรินดาไหลอาบแก้ม เธอกลอบแงบพยายามจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ลำคอ "ฉัน... ฉัน..."
"คุณเคยได้โอกาสแก้ตัว" ปกรณ์พูดขึ้น น้ำเสียงเรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้า "แต่คุณเลือกที่จะเดินหน้ากับความเกลียดชังของคุณ รินดา คุณทำร้ายพิมพ์มากเกินไป และตอนนี้ คุณต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่คุณทำ"
ทนายความของรินดา พยายามจะต่อสู้ แต่ก็ไม่สามารถหักล้างหลักฐานที่ทีมกฎหมายของปกรณ์เตรียมไว้อย่างแน่นหนาได้ ภาพถ่ายที่ถูกตัดต่อ ข้อความที่บิดเบือน และคำให้การของพยานที่ถูกซื้อ ถูกเปิดโปงออกมาทีละชิ้น การกระทำของรินดา ไม่ใช่แค่การเข้าใจผิด แต่คือแผนการอันแยบยล ที่วางไว้อย่างมีเป้าหมาย เพื่อแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากพิมพ์
"เรามีหลักฐานเพิ่มเติม" ทนายฝ่ายโจทก์กล่าว "ภาพจากกล้องวงจรปิดในวันที่คุณรินดาแอบเข้าไปในบ้านของคุณปกรณ์ และวาง 'หลักฐาน' ที่ทำให้คุณปกรณ์เข้าใจผิด"
ทุกคนในห้องหันไปมองรินดาอีกครั้ง ใบหน้าของเธอตอนนี้แดงก่ำด้วยความอับอาย เธอพยายามจะปัดป้อง "ไม่ใช่! ฉันไม่ได้ทำ! พวกคุณใส่ร้ายฉัน!"
แต่เสียงของเธอก็ถูกกลบด้วยเสียงของภาพจากกล้องวงจรปิด ที่ฉายขึ้นบนจอขนาดใหญ่ ภาพที่แสดงให้เห็นรินดากำลังหยิบเอาของบางอย่างไปวางไว้ในลิ้นชักของปกรณ์อย่างแนบเนียน ภาพนั้นชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้
"นี่คือบทสรุปของความแค้นของคุณ รินดา" ปกรณ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "คุณถูกเปิดโปง และคุณต้องเผชิญหน้ากับกฎหมาย"
คำตัดสินของศาลออกมาอย่างรวดเร็ว รินดาถูกตัดสินว่ามีความผิดจริงตามข้อกล่าวหา เธอถูกปรับเป็นเงินจำนวนมหาศาล และต้องชดใช้ค่าเสียหายทางชื่อเสียงให้กับพิมพ์ เธอถูกสังคมประณามและตราหน้าว่าเป็นคนโกหก หลอกลวง และมีจิตใจที่บิดเบี้ยว
ขณะที่รินดากำลังถูกนำตัวออกจากห้องพิจารณาคดี เธอหันมามองปกรณ์เป็นครั้งสุดท้าย แววตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความสิ้นหวัง "คุณจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับฉัน ปกรณ์!"
แต่ปกรณ์เพียงแค่หันหน้าหนี เขาไม่ต้องการเห็นใบหน้าของเธออีกต่อไป ความแค้นของรินดา ได้จบลงแล้ว แต่บาดแผลที่เธอทิ้งไว้ให้กับเขาและพิมพ์นั้น ยังคงอยู่
หลังจากการพิจารณาคดีเสร็จสิ้น ปกรณ์รีบตรงไปหาพิมพ์ที่รอเขาอยู่ด้วยใจที่กระวนกระวาย เมื่อเห็นหน้าพิมพ์ ร่างกายของเขาก็เหมือนจะอ่อนแรงลง เขาโผเข้ากอดเธอไว้แน่น "พิมพ์... ฉันขอโทษ"
พิมพ์ซบหน้ากับอกของปกรณ์ น้ำตาแห่งความโล่งใจไหลริน เธอรู้ดีว่าปกรณ์ไม่ได้ผิดอะไรเลย เขาแค่ถูกหลอกลวง และตอนนี้ ความจริงก็ปรากฏแล้ว
"ไม่เป็นไรค่ะปกรณ์" พิมพ์พูดเสียงสั่นเครือ "ทุกอย่างมันจบแล้ว"
"เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กันนะพิมพ์" ปกรณ์กระซิบข้างหูเธอ "ชีวิตที่ไม่มีความลับ ไม่มีคำโกหกอีกต่อไป"
พิมพ์เงยหน้าขึ้นมองปกรณ์ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ "ค่ะปกรณ์ เราจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน"
ในวันนั้น แสงแดดที่ส่องลงมา เหมือนจะเป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นใหม่ แสงสว่างที่สาดส่องเข้ามา ขับไล่ความมืดมิดที่ปกคลุมชีวิตของพวกเขามานาน
แต่ขณะที่ปกรณ์กำลังจะจูบหน้าผากของพิมพ์ เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย เขารับสายด้วยความสงสัย
"สวัสดีครับ"
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น เสียงที่ทำให้ปกรณ์แทบยืนไม่อยู่ "คุณปกรณ์... ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ... เกี่ยวกับความลับของพิมพ์ชนก..."
ปกรณ์หน้าซีดเผือด เขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ความสงบสุขที่เพิ่งจะกลับคืนมา กำลังจะถูกสั่นคลอนอีกครั้ง...
คนนั้นลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก