ภายใต้ท้องฟ้ายามรุ่งสางที่ยังคงมืดมิด รถบรรทุกของธงชัยกำลังพุ่งทะยานไปตามถนนที่เงียบสงบ มุ่งหน้าสู่ "ศูนย์สำรองข้อมูลแห่งชาติ" สถานที่ที่ดูเหมือนอาคารราชการเก่าๆ ที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวใจกลางเมืองหลวง บรรยากาศเงียบสงบจนน่าขนลุก ราวกับไม่มีใครเคยเหยียบย่างเข้าไปในช่วงเวลาหลายสิบปี
"เราจะเข้าทางช่องระบายอากาศด้านหลังอาคาร" อารยาพูดเสียงเบาขณะกวาดสายตามองแผนผังที่เธอและชัชวาลศึกษามาอย่างละเอียด "มันเป็นจุดอับของกล้องวงจรปิด แต่เราก็ต้องระวังเซ็นเซอร์ตรวจจับความร้อนและเสียง"
ธงชัยพยักหน้า "ผมจะจอดรถให้ใกล้ที่สุด เพื่อให้คุณทั้งสองคนเข้าไปได้สะดวก และคอยสนับสนุนจากภายนอก"
เมื่อมาถึงจุดที่กำหนด ชัชวาลและอารยาใช้เครื่องตัดเหล็กขนาดเล็กและเครื่องมือแฮกระบบที่ธงชัยเตรียมมา ตัดผ่านตะแกรงเหล็กของช่องระบายอากาศได้อย่างเงียบเชียบ พวกเขามุดตัวเข้าไปในช่องลมที่แคบและมืดมิด กลิ่นอับชื้นและฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่ว
การคลานไปตามช่องระบายอากาศไม่ใช่เรื่องง่าย อารยารู้สึกอึดอัดและหายใจลำบาก แต่ความมุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความจริงทำให้เธอก้าวต่อไปข้างหน้า
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงปลายทางของช่องระบายอากาศ ซึ่งเชื่อมต่อกับห้องเก็บข้อมูลชั้นใต้ดิน อารยาใช้เครื่องมือแฮกระบบรักษาความปลอดภัยที่เก่าแก่ เปิดประตูเหล็กหนาที่ล็อกไว้ได้อย่างง่ายดาย
"เรียบร้อย" อารยาพึมพำ
ภายในห้องเก็บข้อมูลเป็นห้องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเซิร์ฟเวอร์เก่าๆ ที่ดูเหมือนถูกทิ้งร้าง แต่เมื่อชัชวาลส่องไฟฉายไปที่แผงควบคุมหลัก เขาก็พบว่ามีเซิร์ฟเวอร์บางตัวที่ยังทำงานอยู่ นั่นคือ "ฐานข้อมูลสำรองฉุกเฉิน" ที่พวกเขากำลังตามหา
"มันอยู่ที่นี่!" ชัชวาลอุทานด้วยความตื่นเต้น
อารยารีบเข้าไปที่แผงควบคุมหลัก เธอเสียบฮาร์ดดิสก์ของเธอเข้ากับพอร์ตข้อมูลเก่าๆ และเริ่มพิมพ์รหัส
"เราต้องใช้รหัสผ่าน 'น้องเมย์' และกุญแจดิจิทัลที่ได้มา" อารยาบอก
ชัชวาลพยักหน้า เขายืนเฝ้าระวังรอบๆ ขณะที่อารยากำลังง่วนอยู่กับการแฮกระบบ
แต่ในขณะที่อารยากำลังจะเข้าถึงข้อมูลหลัก ไฟฉุกเฉินในห้องก็กะพริบถี่ๆ และเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งอาคาร!
"ไม่นะ! พวกมันจับเราได้แล้ว!" ชัชวาลตะโกน
"ต้องเป็นผู้พันวิโรจน์แน่ๆ!" อารยาตอบ เธอรู้ว่าเขาจะตามล่าพวกเขาไม่เลิก
ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากทางเดิน และประตูเหล็กอีกบานหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับที่พวกเขาเข้ามาก็ถูกเปิดออกอย่างแรง!
ผู้พันวิโรจน์ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับลูกน้องชุดดำอีกหลายคน ใบหน้าของเขายังคงมีผ้าพันแผลที่ไหล่ แต่แววตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความอาฆาต
"คิดว่าฉันจะเดาแผนการของพวกแกไม่ได้หรือไง?" ผู้พันวิโรจน์ยิ้มเยาะ "ฉันรู้ว่าพวกแกต้องการ 'ข้อมูลสำรอง' นั่น และฉันก็เตรียม 'ต้อนรับ' พวกแกอย่างดี"
เขามองมาที่อารยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "แกจะต้องชดใช้กับสิ่งที่แกทำกับฉัน อารยา"
"ผู้พันวิโรจน์! หยุดเดี๋ยวนี้!" อารยาตะโกน เธอรู้ว่าเธอต้องถ่วงเวลาให้ได้มากที่สุด เพื่อให้ระบบของเธอสามารถดาวน์โหลดข้อมูลที่สำคัญทั้งหมดได้
"ส่งข้อมูลมาให้ฉันซะ! แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก" ผู้พันวิโรจน์ขู่
"ไม่มีทาง!" อารยาปฏิเสธ เธอพยายามพิมพ์รหัสต่อไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ชัชวาลตัดสินใจที่จะถ่วงเวลา เขาใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่เคยฝึกมาในอดีต เข้าปะทะกับลูกน้องของผู้พันวิโรจน์ เพื่อเปิดทางให้อารยามีเวลาทำงาน
ปัง! ปัง! เสียงปืนดังขึ้น ลูกน้องของผู้พันวิโรจน์เริ่มยิงเข้าใส่ ชัชวาลพยายามหลบหลีกและตอบโต้ แต่จำนวนที่มากกว่าและการติดอาวุธที่เหนือกว่าทำให้เขาเสียเปรียบอย่างมาก
"ชัชวาล! ระวัง!" อารยาตะโกน เธอเห็นชัชวาลถูกยิงเข้าที่แขน แต่เขาก็ยังคงพยายามต่อสู้
ผู้พันวิโรจน์เดินตรงเข้ามาหาอารยาอย่างช้าๆ มือของเขายกปืนเล็งมาที่เธอ
"นี่คือจุดจบของแก อารยา" ผู้พันวิโรจน์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
ในวินาทีวิกฤตนั้นเอง อารยาเหลือบมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ แถบแสดงความคืบหน้าของการดาวน์โหลดข้อมูลกำลังจะถึง 100%!
"เกือบแล้ว!" เธอพึมพำ
ผู้พันวิโรจน์ลั่นไก!
ปัง!
อารยาหลบกระสุนได้อย่างหวุดหวิด กระสุนเฉียดศีรษะเธอไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร และไปโดนที่แผงควบคุมด้านหลัง เสียงไฟช็อตดังขึ้นอย่างรุนแรง
"หยุด!" อารยาตะโกน เธอเห็นว่าการดาวน์โหลดข้อมูลสำเร็จแล้ว!
เธอรีบดึงฮาร์ดดิสก์ออกจากพอร์ต และหันไปเผชิญหน้ากับผู้พันวิโรจน์ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"คุณสายเกินไปแล้ว ผู้พันวิโรจน์" อารยาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ข้อมูลทั้งหมดอยู่ในมือฉันแล้ว และมันกำลังจะถูกส่งออกไปสู่โลกภายนอก!"
ผู้พันวิโรจน์ตกใจ เขารีบก้าวเข้ามาเพื่อแย่งฮาร์ดดิสก์จากมือเธอ แต่ในจังหวะนั้นเอง ชัชวาลที่บาดเจ็บก็พยายามพุ่งเข้ามาจากด้านหลัง เพื่อหยุดผู้พันวิโรจน์
ผู้พันวิโรจน์หันกลับไปยิงใส่ชัชวาลอย่างไม่ลังเล!
ปัง! ปัง!
ชัชวาลล้มลงแน่นิ่ง เลือดไหลอาบท่วมตัว อารยาเห็นภาพนั้นด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น
"ชัชวาล!" อารยาร้องเสียงหลง
"แกจะต้องไม่ได้ข้อมูลนั่นไป!" ผู้พันวิโรจน์คำราม เขาพุ่งเข้ามาหาอารยาอย่างบ้าคลั่ง
อารยาตัดสินใจในวินาทีนั้น เธอรู้ว่าเธอต้องปกป้องข้อมูลนี้ไว้ด้วยชีวิต เธอใช้ฮาร์ดดิสก์ขนาดเล็กนั้นเป็นอาวุธ ปาใส่หน้าผู้พันวิโรจน์อย่างแรง!
เพล้ง! ผู้พันวิโรจน์เซถอยหลังไปด้วยความเจ็บปวด ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ
ในขณะเดียวกัน ที่ด้านนอกอาคาร ธงชัยที่กำลังรออยู่ก็เห็นสัญญาณเตือนภัย เขาตัดสินใจบุกเข้าไปช่วย
เสียงรถบรรทุกพุ่งชนกำแพงด้านนอกดังสนั่น! ผู้พันวิโรจน์และลูกน้องหันขวับไปมองอย่างตกใจ
ธงชัยพุ่งเข้ามาในห้องเก็บข้อมูล พร้อมกับปืนลูกซองในมือ เขายิงขึ้นฟ้าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
"อารยา! เร็วเข้า!" ธงชัยตะโกน
อารยาใช้จังหวะนั้นพุ่งออกจากห้องเก็บข้อมูลไปอย่างรวดเร็ว โดยมีฮาร์ดดิสก์อยู่ในมือ
ผู้พันวิโรจน์โกรธจนตัวสั่น เขาสั่งลูกน้องให้ตามไปติดๆ และเขาก็ตามไปด้วยตัวเอง
การไล่ล่าดำเนินไปอย่างดุเดือดภายในอาคารเก่าแก่แห่งนั้น อารยาวิ่งหนีไปตามทางเดินที่ซับซ้อน ธงชัยพยายามถ่วงเวลาและยิงตอบโต้ผู้พันวิโรจน์และลูกน้อง
ในที่สุด อารยาก็มาถึงทางออก เธอเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
แต่ผู้พันวิโรจน์ก็มาถึงเช่นกัน เขาพุ่งเข้าใส่เธออย่างรวดเร็ว และพยายามแย่งฮาร์ดดิสก์จากมือเธอ
พวกเขาต่อสู้กันอย่างดุเดือด อารยาใช้ทักษะการป้องกันตัวทั้งหมดที่มี แต่ผู้พันวิโรจน์แข็งแกร่งกว่า เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ทั่วร่างกาย แต่ก็ยังคงยึดฮาร์ดดิสก์ไว้แน่น
"ปล่อยมันซะ! แกไม่มีทางชนะฉันได้หรอก!" ผู้พันวิโรจน์คำราม เขากำลังจะใช้กำลังทั้งหมดเพื่อแย่งฮาร์ดดิสก์ไป
แต่ในวินาทีนั้นเอง อารยามองไปที่หน้าประตูทางออก เธอเห็น "กล้องวงจรปิด" ที่ติดตั้งอยู่เหนือประตู
เธอตัดสินใจครั้งสุดท้าย เธอใช้แรงทั้งหมดที่มี ผลักผู้พันวิโรจน์ออกไป และฉวยโอกาสที่เขาล้มลง กดปุ่ม "Dead Man's Switch" ที่เธอเตรียมไว้ในโทรศัพท์มือถือของเธอ!
ติ๊ด! เสียงสัญญาณยืนยันการส่งข้อมูลดังขึ้น!
ข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในฮาร์ดดิสก์ รวมถึงแผนการของ "โครงการอรุณรุ่ง" และรายชื่อผู้ที่เกี่ยวข้อง กำลังถูกส่งออกไปยังเครือข่ายข่าวกรองใต้ดินทั่วโลก และกำลังจะถูกเปิดโปงสู่สาธารณะชน!
ผู้พันวิโรจน์ลุกขึ้นมาด้วยความโกรธ เขาเห็นแสงไฟสีเขียวที่โทรศัพท์ของอารยา เขารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
"ไม่นะ!" ผู้พันวิโรจน์คำรามด้วยความสิ้นหวัง
ปัง!
ในจังหวะนั้นเอง มีเสียงปืนดังขึ้นจากด้านหลัง ธงชัยยิงผู้พันวิโรจน์เข้าที่ขาอีกครั้ง เพื่อปกป้องอารยา
อารยาใช้จังหวะนั้นพุ่งออกจากประตูไปอย่างรวดเร็ว โดยมีฮาร์ดดิสก์อยู่ในมือ เธอรู้ว่าเธอทำสำเร็จแล้ว
เธอมองย้อนกลับไป ผู้พันวิโรจน์ล้มลงไปกองกับพื้นด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง ธงชัยกำลังช่วยชัชวาลที่บาดเจ็บหนักออกมาจากห้องเก็บข้อมูล
"คุณทำสำเร็จแล้วอารยา!" เสียงของธงชัยดังก้องมา
อารยาสูญเสียพลังงานทั้งหมด เธอทรุดตัวลงกับพื้นข้างนอกอาคาร มือของเธอกำฮาร์ดดิสก์ไว้แน่น ดวงตาของเธอจ้องมองไปยังท้องฟ้าที่เริ่มมีแสงอาทิตย์อ่อนๆ สาดส่องเข้ามา
ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย และ "ปมมรณะ" นี้ กำลังจะถูกคลี่คลาย
ปมมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก