การหลบหนีจากการถูกตรวจจับในโลกไซเบอร์ทำให้อลิสาและนทีต้องเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีกครั้ง พวกเขาวิ่งเข้าไปในป่าทึบที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านพักเก่าๆ ที่ใช้เป็นฐานปฏิบัติการชั่วคราว ความมืดมิดของป่าโอบล้อมพวกเขาไว้ มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องลอดกิ่งไม้ลงมาเป็นบางส่วน เสียงสัตว์ป่าร้องระงม และเสียงใบไม้เสียดสีกันตามแรงลม ทำให้บรรยากาศยิ่งวังเวงและน่ากลัว
"เราต้องไปให้ถึงที่ซ่อนของผมก่อนฟ้าสาง" นทีกล่าวขณะวิ่งนำหน้า "ถ้าพวกเขาใช้โดรนหรือดาวเทียม พวกเขาจะหาเราเจอได้ง่ายขึ้นในเวลากลางวัน"
อลิสาพยักหน้า เธอรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบจะหมดแรง แต่เธอก็ยังคงกัดฟันวิ่งตามนทีไปอย่างไม่ลดละ ข้อมูลที่พวกเขาค้นพบเกี่ยวกับ Project Chimera ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ ความคิดที่ว่าองค์กรลับกำลังสร้างสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อใช้เป็นอาวุธนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้
พวกเขาเดินลัดเลาะไปตามทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยรากไม้และก้อนหิน นทีดูเหมือนจะคุ้นเคยกับเส้นทางนี้เป็นอย่างดี เขานำทางอลิสาผ่านพุ่มไม้หนาทึบและลำธารเล็กๆ อย่างชำนาญ
"คุณเคยมาที่นี่บ่อยเหรอ?" อลิสาถามหอบๆ
"ผมเคยมาสำรวจป่าแถวนี้หลายครั้งครับ" นทีตอบ "ตอนที่ผมยังเป็นนักศึกษา ผมชอบมาเดินป่าและถ่ายภาพธรรมชาติ"
อลิสารู้สึกประหลาดใจที่นทีมีอีกด้านหนึ่งที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน
หลังจากเดินป่ามาได้หลายชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านน้ำตกเล็กๆ ถ้ำแห่งนี้ดูเหมือนจะถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดี ไม่น่าจะมีใครค้นพบได้ง่ายๆ
"นี่แหละครับที่ซ่อนของเรา" นทีกล่าว "ปลอดภัยแน่นอน"
ทั้งสองคนเข้าไปในถ้ำ ภายในถ้ำกว้างขวางพอสมควร มีกองฟางเก่าๆ และอุปกรณ์เดินป่าบางอย่างวางอยู่ นทีจุดตะเกียงน้ำมันขึ้นมา ทำให้ภายในถ้ำสว่างขึ้นเล็กน้อย
"คุณเตรียมพร้อมไว้หมดเลยเหรอเนี่ย" อลิสากล่าวด้วยความประทับใจ
"ผมเป็นคนเตรียมพร้อมเสมอครับ" นทีตอบพร้อมรอยยิ้มจางๆ
พวกเขาพักผ่อนอยู่ในถ้ำชั่วครู่ ก่อนที่นทีจะหยิบแผนที่เก่าๆ แผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้
"จากข้อมูลที่เราได้มา พิกัดมรณะอยู่ในป่าลึกทางเหนือของเชียงใหม่" นทีอธิบาย "และจากแผนที่นี้ ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าฐานลับของพวกเขาอยู่ที่ไหน"
อลิสาโน้มตัวเข้าไปดูแผนที่ เธอเห็นจุดสีแดงเล็กๆ จุดหนึ่งที่นทีวงไว้ จุดนั้นอยู่ลึกเข้าไปในป่าทึบ ห่างไกลจากชุมชนและถนนหนทาง
"มันเป็นพื้นที่ที่เข้าถึงยากมาก" อลิสากล่าว "เราจะไปที่นั่นได้ยังไง?"
"เราต้องเดินเท้าเข้าไปครับ" นทีตอบ "แต่ก่อนที่เราจะไป เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม"
ทั้งสองคนเริ่มวางแผนการเดินทางไปยังฐานลับ พวกเขาตรวจสอบอุปกรณ์ที่มีอยู่ และพยายามหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสภาพภูมิประเทศและเส้นทางที่จะใช้
"เราต้องระมัดระวังให้มาก" อลิสากล่าว "ถ้าพวกเขาจับเราได้ เราจะไม่มีโอกาสเปิดเผยความจริงนี้อีกเลย"
"ผมรู้ครับ" นทีตอบ "แต่เราก็ไม่มีทางเลือกอื่น เราต้องไปที่นั่นเพื่อหาหลักฐานที่ชัดเจนกว่านี้"
ในขณะที่พวกเขากำลังวางแผนอยู่นั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงแปลกๆ ดังขึ้นมาจากด้านนอกถ้ำ เสียงนั้นคล้ายกับเสียงเครื่องยนต์ที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้า
"อะไรน่ะ?" อลิสาถามด้วยความตกใจ
นทีรีบดับตะเกียงน้ำมันทันที ทำให้ภายในถ้ำมืดมิดอีกครั้ง
"พวกเขาน่าจะใช้โดรนออกตามหาเรา" นทีพึมพำ "เราต้องเงียบที่สุด"
ทั้งสองคนนั่งนิ่งอยู่ในความมืดมิด พยายามฟังเสียงจากภายนอก เสียงเครื่องยนต์นั้นดังขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะค่อยๆ ห่างออกไปในที่สุด
"ดูเหมือนว่าพวกเขาจะยังหาเราไม่เจอ" นทีกล่าวอย่างโล่งใจ
"แต่พวกเขาก็คงจะยังไม่ยอมแพ้" อลิสากล่าว "เราต้องรีบไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด"
รุ่งเช้า ทั้งสองคนออกเดินทางจากถ้ำ พวกเขามุ่งหน้าไปยังทิศเหนือตามแผนที่ที่นทีเตรียมไว้ การเดินทางเต็มไปด้วยความยากลำบาก พวกเขาต้องเดินผ่านป่าทึบ ปีนเขา และข้ามลำธารหลายแห่ง อลิสารู้สึกเหนื่อยล้า แต่เธอก็ยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงจุดหมาย
ระหว่างทาง พวกเขาพบร่องรอยแปลกๆ บางอย่าง ร่องรอยเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นรอยเท้าของสัตว์ขนาดใหญ่ แต่ก็มีลักษณะที่ไม่เหมือนสัตว์ป่าทั่วไป
"นี่มันรอยเท้าอะไรน่ะ?" อลิสาถามด้วยความสงสัย
นทีก้มลงไปสำรวจรอยเท้านั้นอย่างละเอียด "ผมไม่เคยเห็นรอยเท้าแบบนี้มาก่อนเลย" เขากล่าว "มันดูเหมือนรอยเท้าของสัตว์ประหลาดในตำนาน"
อลิสารู้สึกขนลุก เธอคิดถึงข้อมูลที่พวกเขาค้นพบเกี่ยวกับ Project Chimera และสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม
"หรือว่าสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาสร้างขึ้นจะหลุดออกมาจากฐานลับแล้ว?" อลิสาพึมพำ
นทีเงยหน้าขึ้นมองอลิสา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "เป็นไปได้ครับ" เขากล่าว "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง สถานการณ์ก็จะเลวร้ายกว่าที่เราคิดไว้มาก"
ทั้งสองคนเดินหน้าต่อไปอย่างระมัดระวังมากขึ้น พวกเขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงบริเวณที่ป่าเริ่มบางตาลง และเห็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า สิ่งก่อสร้างนั้นเป็นอาคารสีเทาทึมๆ ที่ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นเพื่อพรางตัวให้กลมกลืนกับธรรมชาติ มันคือฐานลับขององค์กรลับ ที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าลึก
"เรามาถึงแล้ว" นทีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "นี่คือพิกัดมรณะ"
อลิสามองไปยังฐานลับนั้น หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและความกลัว เธอรู้ดีว่าการเข้าไปในฐานลับแห่งนี้จะเป็นภารกิจที่อันตรายที่สุดในชีวิตของเธอ แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อเปิดเผยความจริง และหยุดยั้งองค์กรลับที่กำลังจะทำลายโลก
ร่องรอยในป่าลึกได้นำพาพวกเขามาถึงจุดหมายปลายทาง และตอนนี้ได้เวลาที่พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังพิกัดมรณะ
พิกัดมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก