การหลบหนีจากฐานลับที่กำลังถูกโจมตี ทำให้หัวใจของอลิสาและนทีเต้นระรัวไม่หยุดหย่อน พวกเขาวิ่งเข้าไปในป่าลึกอย่างไม่คิดชีวิต โดยมีเสียงปืนและเสียงระเบิดดังไล่หลังมาติดๆ ความมืดมิดของยามค่ำคืนโอบล้อมพวกเขาไว้ มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องลอดกิ่งไม้ลงมาเป็นบางส่วน
"เราต้องไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้" นทีกล่าวหอบๆ "ก่อนที่พวกเขาจะตามเรามาเจอ"
อลิสาพยักหน้า เธอรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบจะหมดแรง แต่เธอก็ยังคงกัดฟันวิ่งตามนทีไปอย่างไม่ลดละ ภาพของสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมในห้องทดลองยังคงติดตาเธออยู่ ความคิดที่ว่าองค์กรลับกำลังสร้างอาวุธชีวภาพที่อันตรายถึงชีวิตนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้
หลังจากวิ่งหนีมาได้หลายชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงบริเวณที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง พวกเขาตัดสินใจหยุดพักเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง
"ใครกันนะที่มาโจมตีฐานลับนั้น?" อลิสาถามด้วยความสงสัย "และทำไมพวกเขาถึงมาช่วยเราไว้?"
นทีส่ายหน้า "ผมไม่รู้เหมือนกันครับ" เขากล่าว "แต่ดูเหมือนว่าเราจะมีพันธมิตรที่ไม่คาดฝัน"
ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากด้านหลัง อลิสาและนทีรีบหันไปมอง และก็เห็นชายคนหนึ่งกำลังเดินตรงเข้ามาหาพวกเขา
ชายคนนั้นสวมชุดสีดำสนิท ใบหน้าของเขาถูกปกปิดด้วยผ้าคลุม ทำให้มองไม่เห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและจริงจัง
"คุณคืออลิสาใช่ไหม?" ชายคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงที่คุ้นเคย
อลิสารู้สึกตกใจกับเสียงนั้น เธอจำเสียงนั้นได้ดี เสียงของคนที่เคยช่วยเธอไว้ในอดีต
"คุณคือ...คุณภาคย์?" อลิสาถามด้วยความไม่แน่ใจ
ชายคนนั้นถอดผ้าคลุมออก เผยให้เห็นใบหน้าของภาคย์ ชายหนุ่มผู้ลึกลับที่เคยเป็นเพื่อนร่วมงานของเธอ และเป็นคนที่เคยช่วยเธอให้รอดพ้นจากการไล่ล่าขององค์กรลับในครั้งแรก
"ใช่ ฉันเองอลิสา" ภาคย์ตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ
อลิสารู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่เคยคิดว่าจะได้พบกับภาคย์อีกครั้ง
"คุณมาที่นี่ได้ยังไง?" อลิสาถาม
"ฉันตามหาเธอมาตลอด" ภาคย์ตอบ "ฉันรู้ว่าเธอจะต้องตกอยู่ในอันตราย"
นทีมองภาคย์ด้วยความระแวง "คุณเป็นใคร?" เขาถาม
"ฉันชื่อภาคย์" ภาคย์ตอบ "ฉันเป็นอดีตเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรอง และฉันกำลังสืบสวนเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับองค์กรลับนี้มานานแล้ว"
อลิสาเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ภาคย์ฟัง ตั้งแต่การค้นพบพิกัดมรณะไปจนถึงการบุกรังลับใต้พิภพ ภาคย์ฟังอย่างตั้งใจ และจดบันทึกข้อมูลสำคัญต่างๆ
"Project Chimera..." ภาคย์พึมพำ "ฉันเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับโครงการนี้มาบ้าง แต่ไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริง"
"คุณรู้เรื่องอะไรบ้างเกี่ยวกับโครงการนี้?" อลิสาถาม
"เท่าที่ฉันรู้ Project Chimera เป็นโครงการลับสุดยอดขององค์กรลับ" ภาคย์อธิบาย "พวกเขาพยายามที่จะสร้างสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อใช้เป็นอาวุธ และพวกเขากำลังวางแผนที่จะใช้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ในการควบคุมโลก"
อลิสาและนทีรู้สึกตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน พวกเขาไม่เคยคิดว่าองค์กรลับนี้จะมีความทะเยอทะยานถึงเพียงนี้
"แล้วคุณมาโจมตีฐานลับนั้นทำไม?" นทีถาม
"ฉันได้รับข้อมูลว่าองค์กรลับกำลังจะเคลื่อนย้ายสิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรมออกไปจากฐานลับ" ภาคย์ตอบ "ฉันเลยตัดสินใจที่จะเข้าไปขัดขวางพวกเขา"
"แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นั่น?" อลิสาถาม
"ฉันมีแหล่งข่าวภายในองค์กรลับ" ภาคย์ตอบ "แหล่งข่าวบอกว่ามีผู้บุกรุกสองคนเข้าไปในฐานลับ และพวกเขากำลังจะถูกจับได้"
อลิสาและนทีรู้สึกโล่งใจที่ภาคย์มาช่วยพวกเขาไว้ทันเวลา
"แล้วเราจะทำยังไงต่อไป?" อลิสาถาม
"เราต้องเปิดเผยความจริงนี้ให้โลกได้รับรู้" ภาคย์กล่าวด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น "เราต้องหยุดยั้งองค์กรลับนี้ให้ได้ ก่อนที่พวกเขาจะทำลายโลก"
ทั้งสามคนเริ่มวางแผนการทำงานร่วมกัน ภาคย์เสนอที่จะใช้เครือข่ายของเขาในการรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับองค์กรลับ และช่วยพวกเขาในการเผยแพร่ข้อมูลที่ค้นพบให้โลกได้รับรู้
"เราต้องระมัดระวังให้มาก" ภาคย์กล่าว "องค์กรลับนี้อันตรายมาก พวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกปิดความจริง"
"ผมรู้ครับ" นทีตอบ "แต่เราก็ไม่มีทางเลือกอื่น เราต้องสู้เพื่อความจริง"
อลิสารู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นที่มีภาคย์อยู่เคียงข้าง เธอรู้สึกว่าเธอไม่ได้อยู่เพียงลำพังอีกต่อไป และเธอมีความหวังที่จะเปิดเผยความจริงเบื้องหลังพิกัดมรณะนี้
ในความมืดมิดของยามค่ำคืน ทั้งสามคนนั่งล้อมรอบกองไฟเล็กๆ ที่ภาคย์จุดขึ้นมา พวกเขากำลังพูดคุยกันถึงแผนการที่จะหยุดยั้งองค์กรลับ และเปิดเผยความจริงให้โลกได้รับรู้
การเผชิญหน้ากับเงาอดีตได้นำพาพันธมิตรที่ไม่คาดฝันมารวมตัวกันอีกครั้ง และตอนนี้พวกเขาพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังพิกัดมรณะ
พิกัดมรณะ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก