ตอนที่ 29 — การต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อแก่นแห่งชีวิต

ห้องโถงขนาดมหึมาที่ส่องสว่างด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ จากแก่นแห่งชีวิตกลายเป็นสมรภูมิสุดท้าย ภาคินและพรรคพวกยืนประจันหน้ากับหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดและสมุนของมัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและพลังงานที่ปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงคำรามของแก่นแห่งชีวิตที่กำลังถูกปลุกให้ตื่นดังสะท้านไปทั่วห้อง ราวกับเสียงหายใจของอสูรโบราณที่กำลังจะตื่นขึ้นมากลืนกินทุกสิ่ง

“พวกแกไม่มีทางหยุดยั้งพวกเราได้หรอก” หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีดำสนิทเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ‌“แก่นแห่งชีวิตจะมอบพลังอันไร้ขีดจำกัดให้แก่พวกเรา และเราจะสร้างโลกใหม่ในแบบที่เราต้องการ”

ภาคินกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความมุ่งมั่น “ไม่! แกไม่มีทางทำสำเร็จ! เราจะหยุดแกให้ได้!”

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ภาคินพุ่งเข้าใส่หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดอย่างกล้าหาญ ใช้มีดคู่ใจของเขาฟันเข้าใส่ ​แต่หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดก็ว่องไวและแข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะรับมือได้เพียงลำพัง

ไททันใช้ปืนไรเฟิลของเขายิงเข้าใส่สมุนของผู้พิทักษ์แห่งความมืดอย่างแม่นยำ เมธาใช้ธนู ณัฐชาใช้ปืนพก ส่วนลุงชูและวินัยพยายามหลบหนีและหาทางช่วยเหลือ

เรย์และนักรบชนเผ่าผู้พิทักษ์แห่งเอเดนก็เข้าร่วมการต่อสู้ด้วย พวกเขาใช้ทักษะการต่อสู้โบราณในการรับมือกับผู้พิทักษ์แห่งความมืด

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด เสียงอาวุธกระทบกัน เสียงกรีดร้อง และเสียงระเบิดดังระงมไปทั่วห้องโถง ‍แสงสีฟ้าจากแก่นแห่งชีวิตส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ทำให้เห็นภาพการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว

ภาคินพยายามเข้าใกล้หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืด แต่เขาก็ถูกสมุนของมันขัดขวางไว้ เขาต้องต่อสู้กับศัตรูหลายคนพร้อมกัน ร่างกายของเขาเริ่มอ่อนล้า แต่จิตใจของเขากลับเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม

ในขณะที่ภาคินกำลังต่อสู้อยู่นั้น เขาก็สังเกตเห็นว่าหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดกำลังใช้พลังงานจากแก่นแห่งชีวิตในการเพิ่มพูนพลังของตัวเอง แสงสีฟ้าจากแก่นแห่งชีวิตกำลังไหลเข้าสู่ร่างของมัน ‌ทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

“เราต้องหยุดมันไม่ให้ใช้พลังจากแก่นแห่งชีวิต!” ภาคินตะโกนสุดเสียง

เรย์เข้าใจทันที เขาพยายามเข้าใกล้แก่นแห่งชีวิตเพื่อขัดขวางพิธีกรรม แต่เขาก็ถูกสมุนของผู้พิทักษ์แห่งความมืดขัดขวางไว้

ภาคินรู้ดีว่าพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องร่วมมือกัน

“ไททัน! เมธา! ณัฐชา! ช่วยฉันที!” ภาคินตะโกน

ไททันพยักหน้า ‍เขาวิ่งเข้าหาหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดอย่างกล้าหาญ พยายามดึงความสนใจของมัน

เมธาใช้ธนูยิงเข้าใส่สมุนของผู้พิทักษ์แห่งความมืด เพื่อเปิดทางให้ณัฐชาเข้าใกล้แก่นแห่งชีวิต

ณัฐชาพยายามเข้าใกล้แก่นแห่งชีวิต เธอสังเกตเห็นว่ามีแผงควบคุมโบราณอยู่ข้างๆ แก่นแห่งชีวิต ซึ่งอาจจะเป็นวิธีเดียวที่จะหยุดยั้งพิธีกรรมได้

แต่หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดก็สังเกตเห็นการกระทำของณัฐชา มันพุ่งเข้าใส่ณัฐชาอย่างรวดเร็ว

ภาคินเห็นดังนั้นก็รีบพุ่งเข้าไปขวางทางมันไว้ เขาใช้มีดคู่ใจของเขาแทงเข้าใส่หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดอย่างสุดแรง

มีดของภาคินเจาะเข้าไปในชุดเกราะของหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืด ​เลือดสีดำทะมึนพุ่งกระฉูดออกมา

หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดคำรามด้วยความเจ็บปวด มันสะบัดตัวอย่างรุนแรง ทำให้ภาคินกระเด็นไปไกล

แต่บาดแผลที่ภาคินสร้างไว้ก็ทำให้มันอ่อนแรงลงไปมาก

ในขณะที่หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดกำลังอ่อนแรง ณัฐชาก็ฉวยโอกาสนั้นวิ่งเข้าไปที่แผงควบคุมโบราณ เธอใช้ความรู้ด้านเทคโนโลยีของเธอในการถอดรหัสและหยุดยั้งพิธีกรรม

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง แสงสีฟ้าจากแก่นแห่งชีวิตเริ่มหรี่ลง และพลังงานที่ไหลเข้าสู่ร่างของหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดก็หยุดลง

หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดคำรามด้วยความโกรธแค้น มันพุ่งเข้าใส่ณัฐชาอย่างบ้าคลั่ง

แต่ภาคินก็พุ่งเข้ามาขวางทางมันไว้ได้ทันเวลา ​เขาใช้มีดคู่ใจของเขาแทงเข้าใส่หัวใจของหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดอย่างสุดแรง

หัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งความมืดกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น และร่างของมันก็ค่อยๆ สลายไปในอากาศ

สมุนของผู้พิทักษ์แห่งความมืดเห็นดังนั้นก็ตกใจและพยายามวิ่งหนี แต่เรย์และนักรบชนเผ่าผู้พิทักษ์แห่งเอเดนก็ไล่ตามจับพวกมันไว้ได้ทั้งหมด

การต่อสู้สิ้นสุดลง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงขนาดมหึมา มีเพียงเสียงหอบหายใจของภาคินและพรรคพวกเท่านั้นที่ดังขึ้น

ภาคินทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและบาดแผลเล็กๆ ​น้อยๆ แต่เขาก็ยังคงยิ้มได้

“เราทำได้แล้ว…” เขาพึมพำ

ทุกคนต่างเดินเข้ามาหาภาคินด้วยความเป็นห่วง ณัฐชาพยายามสำรวจบาดแผลของเขา

“นายไม่เป็นไรนะภาคิน?” ณัฐชาเอ่ยถาม

ภาคินส่ายหน้าช้าๆ “ฉันไม่เป็นไร แต่เราต้องรีบออกจากที่นี่ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป”

เรย์เดินเข้ามาหาภาคิน เขาคุกเข่าลงต่อหน้าภาคิน “ฉันขอขอบคุณพวกคุณทุกคนที่ช่วยปกป้องอารยธรรมของเรา”

ภาคินพยักหน้า “ไม่เป็นไร เราทำในสิ่งที่ถูกต้อง”

เรย์ลุกขึ้นยืน “แก่นแห่งชีวิตยังคงปลอดภัย และเราจะใช้พลังของมันในการฟื้นฟูโลกใบนี้”

ภาคินมองไปยังแก่นแห่งชีวิตที่กำลังเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ ออกมา เขารู้สึกถึงความหวังที่เต็มเปี่ยมในใจ

พวกเขาได้ปกป้องแก่นแห่งชีวิตไว้ได้สำเร็จ และตอนนี้พวกเขาก็มีโอกาสที่จะสร้างโลกใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง

การต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อแก่นแห่งชีวิตได้จบลงแล้ว แต่การเดินทางของภาคินและพรรคพวกยังคงดำเนินต่อไป พวกเขาจะต้องร่วมมือกับอารยธรรมเอเดนในการฟื้นฟูโลกที่ล่มสลาย และสร้างอนาคตที่ดีกว่าเดิมให้กับมนุษยชาติ.