หลังจากพายุลูกเล็กๆ ที่พัดผ่านไป ธีร์และรินลดาก็กลับมาเข้าใจกันและกันลึกซึ้งยิ่งขึ้น ธีร์พยายามจัดสรรเวลาให้กับรินมากขึ้น ลดความเครียดจากงานให้น้อยลง และระบายความรู้สึกให้เธอฟังเสมอ ส่วนรินเองก็พยายามเป็นกำลังใจและไม่คาดคั้นเขามากเกินไป บรรยากาศในบ้านกลับมาอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยความรักอีกครั้ง
ในเช้าวันศุกร์ที่สดใส ธีร์มองรินที่กำลังยืนทำอาหารเช้าอยู่ในครัวด้วยรอยยิ้ม รินฮัมเพลงเบาๆ ขณะพลิกแพนเค้กหอมกรุ่นบนกระทะ แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบผิวนวลผ่องของเธอ ทำให้รินดูสดใสราวกับดอกไม้แรกแย้ม
“รินครับ” ธีร์เอ่ยเรียกขณะที่เดินเข้าไปกอดเธอจากด้านหลัง “วันนี้พี่มีข่าวดีจะบอก”
รินหันมามองเขาด้วยแววตาเป็นประกาย “ข่าวดีอะไรคะ”
“สุดสัปดาห์นี้ เราไปเที่ยวกันดีไหมครับ” ธีร์ยื่นมืออีกข้างหนึ่งที่ถือโบรชัวร์รีสอร์ทแห่งหนึ่งมาให้เธอ “พี่จองที่พักไว้ที่หัวหินแล้ว เป็นรีสอร์ทเล็กๆ บรรยากาศเงียบสงบ มีวิวทะเลสวยๆ”
รินมองโบรชัวร์ในมือ ภายในมีรูปภาพรีสอร์ทสไตล์มินิมอลสีขาวสะอาดตา ตัดกับสีครามของน้ำทะเลและท้องฟ้า ทันใดนั้นรอยยิ้มก็ฉายชัดบนใบหน้าของเธอ “จริงเหรอคะธีร์! ว้าว สวยจังเลย”
“พี่เห็นรินบ่นว่าอยากไปทะเลนานแล้ว” ธีร์กล่าว พลางลูบเรือนผมของรินเบาๆ “ถือเป็นการพักผ่อนและชาร์จพลังงานให้เราสองคน หลังจากเหนื่อยๆ กันมาหลายวัน”
รินหันกลับมาสวมกอดธีร์แน่น “ขอบคุณนะคะธีร์ รินดีใจมากๆ เลย” เธอพึมพำ “รินคิดถึงการได้ไปเที่ยวกับธีร์จะแย่แล้ว”
ความสุขที่ได้ออกไปพักผ่อนร่วมกันเป็นสิ่งที่ทั้งคู่โหยหามานาน งานของธีร์ที่หนักหน่วง และกิจวัตรประจำวันที่วนเวียนอยู่ในบ้าน ทำให้พวกเขาไม่ค่อยได้มีโอกาสเปลี่ยนบรรยากาศเท่าไรนัก การเดินทางไปหัวหินในครั้งนี้จึงเปรียบเสมือนแสงแดดของความสุขที่กำลังจะสาดส่องเข้ามาในชีวิตคู่ของพวกเขาอีกครั้ง
เช้าวันเสาร์ อากาศแจ่มใสเป็นใจสำหรับการเดินทาง รินตื่นแต่เช้าด้วยความกระตือรือร้น เธอจัดกระเป๋าเสื้อผ้าสองสามชุด เลือกชุดเดรสผ้าพลิ้วสีขาวและชุดว่ายน้ำน่ารักๆ ไปด้วย ธีร์เตรียมรถยนต์ให้พร้อมสำหรับการเดินทาง ตรวจเช็คสภาพรถ เติมน้ำมัน และเตรียมเพลงโปรดไว้ฟังระหว่างทาง
“พร้อมไหมครับคนสวย” ธีร์ถามเมื่อเห็นรินเดินลงมาจากบันไดพร้อมกระเป๋าเดินทางเล็กๆ
“พร้อมค่ะ! ตื่นเต้นมากๆ เลย” รินตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส
ทั้งคู่ขึ้นรถ ธีร์ขับรถออกจากบ้านอย่างช้าๆ มุ่งหน้าสู่ถนนที่พาพวกเขาไปสู่ชายทะเลที่รอคอย ระหว่างทางพวกเขาคุยกันเรื่องสัพเพเหระ หัวเราะคิกคักกับเรื่องตลกเล็กๆ น้อยๆ และฟังเพลงโปรดที่เปิดคลอเบาๆ ธีร์เหลือบมองรินเป็นระยะ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้มที่ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นหัวใจไปหมด
“ธีร์คะ แวะซื้อขนมกินระหว่างทางดีไหมคะ” รินชวน
“ได้เลยครับ อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม”
“อะไรก็ได้ค่ะ แค่ได้กินกับธีร์ก็อร่อยแล้ว” รินตอบพลางส่งสายตาหวานเชื่อมให้
ธีร์ยิ้มกว้าง เขาขับรถแวะที่ร้านกาแฟเล็กๆ ริมทาง ทั้งคู่สั่งกาแฟและขนมเค้กมาทาน รินเล่าเรื่องราวความฝันในการทำเบเกอรี่ให้ธีร์ฟังอย่างออกรส ธีร์ตั้งใจฟังทุกคำพูด พลางให้กำลังใจเธออยู่เป็นระยะ
“รินทำได้อยู่แล้วครับ พี่เชื่อในตัวรินเสมอ” ธีร์กล่าว
คำพูดของธีร์เป็นเหมือนพลังวิเศษที่เติมเต็มความฝันของรินให้เธอมีกำลังใจที่จะเดินหน้าต่อไปเสมอ
เมื่อมาถึงหัวหิน สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือกลิ่นไอเค็มของทะเลและลมทะเลที่พัดเอื่อยๆ รีสอร์ทที่ธีร์จองไว้นั้นน่ารักและอบอุ่นกว่าที่คิด ห้องพักของพวกเขามีระเบียงส่วนตัวที่สามารถมองเห็นวิวทะเลได้กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา
“สวยมากเลยค่ะธีร์” รินอุทานด้วยความตื่นเต้น เธอรีบวิ่งไปที่ระเบียง ยืนรับลมทะเลที่พัดมาปะทะใบหน้า
ธีร์เดินตามมาโอบรินจากด้านหลัง “ชอบไหมครับ”
“ชอบมากค่ะ!” รินตอบ พลางหันมายิ้มให้เขาอย่างสดใส
ทั้งคู่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสบายๆ ก่อนจะลงไปเดินเล่นริมหาด ทรายขาวละเอียดเหยียบลงไปแล้วรู้สึกนุ่มเท้า คลื่นซัดเข้าฝั่งเบาๆ สร้างเสียงดนตรีจากธรรมชาติที่แสนไพเราะ
รินเดินไปตามชายหาด ปล่อยให้คลื่นซัดมาโดนปลายเท้า ปล่อยให้ลมทะเลพัดเส้นผมของเธอปลิวไสว ธีร์เดินอยู่ข้างๆ คอยจับมือเธอไว้ไม่ให้ห่าง เขาเห็นรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของรินแล้วก็รู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าที่สุด
“เราไม่ได้มาทะเลด้วยกันนานแค่ไหนแล้วนะธีร์” รินหันมาถามเขา
“ก็ตั้งแต่ก่อนที่เราจะแต่งงานกันเลยมั้งครับ” ธีร์ตอบ พลางย้อนรำลึกถึงความหลัง “พี่จำได้ว่าตอนนั้นเรามานั่งดูพระอาทิตย์ตกด้วยกันที่ภูเก็ต”
“ใช่ค่ะ ตอนนั้นธีร์ขอรินแต่งงานด้วยนะ” รินหัวเราะเบาๆ “รินยังจำได้แม่นเลย”
ทั้งคู่เดินไปตามชายหาดเรื่อยๆ คุยกันถึงเรื่องราวในอดีต ตั้งแต่ตอนที่เริ่มคบกัน วันที่ธีร์ขอเธอแต่งงาน และความฝันที่พวกเขามีร่วมกันในอนาคต การได้ย้อนวันวานทำให้หัวใจของทั้งคู่พองโตด้วยความรักและความผูกพันที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพูสวยงามจับตา ธีร์พาเธอไปนั่งที่ร้านอาหารริมทะเลที่จัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ มีเทียนเล็กๆ ส่องแสงระยิบระยับ และกลิ่นหอมของอาหารทะเลสดใหม่
“ธีร์คะ มันโรแมนติกมากเลย” รินกล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย
ธีร์ยิ้ม “พี่อยากให้รินมีความสุขครับ”
อาหารทะเลสดๆ ถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมกับไวน์ขาวรสเลิศ ทั้งคู่ทานอาหารไป คุยกันไปอย่างออกรสชาติ เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งเป็นฉากหลังที่สวยงาม
“ช่วงนี้รินรู้สึกมีความสุขมากๆ เลยค่ะ” รินเอ่ยขึ้น “การได้มาเที่ยวกับธีร์แบบนี้ ทำให้รินรู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง”
“พี่ก็เหมือนกันครับริน” ธีร์จับมือรินขึ้นมาจูบเบาๆ “บางทีการทำงานหนักก็ทำให้เราหลงลืมความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตไปบ้าง”
“ใช่ค่ะ” รินพยักหน้า “แต่ตอนนี้เราได้กลับมาเติมเต็มความสุขให้กันและกันแล้ว”
ค่ำคืนนั้น ทั้งคู่นั่งดูดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ระเบียงห้องพัก เสียงคลื่นทะเลดังแว่วมาเบาๆ ธีร์โอบกอดรินไว้แน่น ปล่อยให้ลมทะเลพัดโชยมาปะทะผิวกาย
“ธีร์คะ” รินเอ่ยขึ้น “รินรักธีร์นะคะ”
“พี่ก็รักรินครับ รักมากที่สุดเลย” ธีร์กระซิบตอบ พลางจูบหน้าผากรินอย่างอ่อนโยน
รินซบหน้ากับอกของธีร์ รู้สึกถึงความอบอุ่นและความปลอดภัย เธอรู้ดีว่านี่คือความสุขที่แท้จริง การได้อยู่เคียงข้างผู้ชายคนนี้ ได้แบ่งปันทุกช่วงเวลาในชีวิตด้วยกัน ไม่ว่าจะดีร้าย สุขหรือเศร้า
ตลอดสุดสัปดาห์ที่หัวหิน ทั้งคู่ใช้เวลาอย่างเต็มที่ พวกเขาเดินเล่นริมหาด ถ่ายรูป เล่นน้ำทะเล อ่านหนังสือใต้ร่มเงาไม้ และทานอาหารอร่อยๆ ด้วยกัน การได้หลีกหนีจากความวุ่นวายในเมืองหลวงและได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างเต็มที่ ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นไปอีกขั้น
ในเช้าวันอาทิตย์ก่อนเดินทางกลับ รินและธีร์ตื่นแต่เช้ามานั่งดูพระอาทิตย์ขึ้นริมทะเล แสงอาทิตย์สีทองค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า ทอประกายระยิบระยับบนผิวน้ำทะเล เป็นภาพที่สวยงามจับตาและสร้างความประทับใจให้แก่ทั้งคู่
“สวยจังเลยค่ะธีร์” รินกล่าว
“เหมือนความรักของเราเลยนะครับริน” ธีร์กล่าว พลางหันมามองรินด้วยรอยยิ้ม “ค่อยๆ ส่องแสงงดงามขึ้นในทุกๆ วัน”
รินยิ้มตอบ พลางซบศีรษะลงบนไหล่ของธีร์ เธอรู้สึกขอบคุณที่ธีร์พาเธอมาสัมผัสกับความสุขในครั้งนี้ การเดินทางในครั้งนี้เป็นมากกว่าการพักผ่อน แต่มันคือการเติมเต็มหัวใจให้กลับมาสดใสและเปี่ยมไปด้วยความรักอีกครั้ง
เมื่อเดินทางกลับมาถึงบ้าน ทั้งคู่รู้สึกสดชื่นและมีพลังงานเต็มเปี่ยม ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักได้หายไปหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความสุข ความทรงจำดีๆ และความรักที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
“ขอบคุณนะคะธีร์สำหรับทริปนี้” รินกล่าวขณะที่ธีร์กำลังขับรถเข้าบ้าน “รินมีความสุขมากๆ เลย”
“พี่ก็มีความสุขเหมือนกันครับริน” ธีร์ตอบ “เห็นรินมีความสุข พี่ก็มีความสุขแล้ว”
แสงแดดของความสุขได้สาดส่องเข้ามาในชีวิตคู่ของรินลดาและธีร์อีกครั้ง ทำให้พวกเขาตระหนักว่า ไม่ว่าชีวิตจะเจอเรื่องราวอะไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือการที่พวกเขามีกันและกัน คอยดูแลเอาใจใส่ และเติมเต็มความสุขให้แก่กันในทุกๆ ฤดูของชีวิต
รักละมุนฤดู
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก