หลังจากที่ธีร์ผ่านพ้นวิกฤตการณ์เรื่องงานมาได้ด้วยดี บรรยากาศในบ้านก็กลับมาสดใสและมีชีวิตชีวาอีกครั้ง ธีร์รู้สึกขอบคุณรินลดาที่คอยอยู่เคียงข้างและเป็นกำลังใจสำคัญให้เขาเสมอ เขาพยายามตอบแทนความรักและความเอาใจใส่ของรินด้วยการมอบเวลาและดูแลเธอให้มากยิ่งขึ้น
รินลดายังคงสนุกกับการทำเบเกอรี่ออนไลน์ เธอเริ่มมีออร์เดอร์เข้ามามากขึ้น และเริ่มทดลองทำขนมที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ เธอมักจะใช้เวลาหลายชั่วโมงในห้องครัว บางครั้งก็จนถึงดึกดื่น
เช้าวันหนึ่ง รินลดาตื่นขึ้นมาด้วยความมุ่งมั่น เธอตั้งใจจะลองทำมาการองรสชาติใหม่ๆ ที่ต้องใช้เทคนิคพิเศษ เธอใช้เวลาอ่านสูตรแล้วอ่านสูตรอีก พยายามทำความเข้าใจทุกขั้นตอนอย่างละเอียด ธีร์เห็นรินจดจ่ออยู่กับการทำขนม ก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้
“วันนี้จะทำอะไรครับคนเก่ง” ธีร์ถาม พลางเดินเข้าไปจูบหน้าผากรินเบาๆ
รินเงยหน้าขึ้นมามองเขา “รินจะลองทำมาการองรสชาเขียวมัทฉะค่ะ” เธอตอบด้วยแววตาเป็นประกาย “แต่สูตรนี้มันดูยากจังเลยค่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ ลองดูสิ” ธีร์ให้กำลังใจ “พี่เชื่อว่ารินทำได้อยู่แล้ว”
รินเริ่มต้นลงมือทำขนมด้วยความตั้งใจ เธอตวงส่วนผสม ร่อนแป้ง ผสมไข่ขาว และอบมาการองในเตาอบอย่างระมัดระวัง แต่แล้ว เมื่อมาการองชุดแรกออกจากเตาอบ รินก็พบว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหวังไว้ มาการองของเธอแตกร้าว ไม่ได้รูปทรงที่สวยงามอย่างที่ควรจะเป็น
“โอ๊ย! ทำไมมันเป็นแบบนี้นะ” รินอุทานด้วยความผิดหวัง ใบหน้าหวานๆ ของเธอเริ่มบึ้งตึง
ธีร์เดินเข้ามาดู “เกิดอะไรขึ้นครับ”
“มันไม่เป็นฟีทเลยค่ะธีร์ มันแตกร้าวไปหมดเลย” รินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย “รินลองทำหลายครั้งแล้ว มันก็เป็นแบบนี้ตลอดเลย”
ความผิดหวังเริ่มเข้าครอบงำจิตใจของริน เธอรู้สึกท้อแท้และหมดกำลังใจ เธอคิดว่าเธอคงไม่มีพรสวรรค์ในการทำเบเกอรี่จริงๆ
“ไม่เป็นไรหรอกครับริน” ธีร์ปลอบใจเธอ “มันเป็นเรื่องปกติของการทำขนมที่ซับซ้อนแบบนี้”
“แต่รินอยากทำให้มันออกมาดีที่สุดนี่คะ” รินตอบ พลางมองไปยังมาการองที่แตกร้าวด้วยความเสียดาย
ธีร์รู้ดีว่ารินเป็นคนตั้งใจและรักการทำขนมมากแค่ไหน เขาจึงไม่อยากให้เธอหมดกำลังใจไปง่ายๆ เขาเดินไปหยิบตำราทำเบเกอรี่ของรินขึ้นมาดู พลางอ่านสูตรที่รินกำลังทำอย่างละเอียด
“รินครับ” ธีร์เอ่ยขึ้น “พี่ว่าเราลองปรับอุณหภูมิของเตาอบดูดีไหมครับ หรือไม่ก็ลองเพิ่มเวลาพักขนมให้นานขึ้นอีกหน่อย”
รินมองหน้าธีร์ด้วยความประหลาดใจ “ธีร์รู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอคะ”
“ก็เคยอ่านเจอในหนังสือบ้างครับ” ธีร์ยิ้ม “พี่เคยอ่านว่าการทำมาการองเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อนมาก อุณหภูมิและความชื้นมีผลต่อความสำเร็จ”
รินเริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้าง เธอตัดสินใจลองทำตามคำแนะนำของธีร์อีกครั้ง ธีร์ยืนอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจและช่วยเธอในบางขั้นตอน เขาช่วยเธอเตรียมส่วนผสม ตรวจสอบอุณหภูมิของเตาอบ และคอยดูเวลาพักขนมอย่างใจเย็น
“ใจเย็นๆ นะครับริน ค่อยๆ ทำไปทีละขั้น” ธีร์กล่าว
รินสูดหายใจลึกๆ แล้วลงมือทำตามขั้นตอนใหม่อีกครั้ง คราวนี้เธอระมัดระวังเป็นพิเศษ และทำตามคำแนะนำของธีร์อย่างเคร่งครัด
เมื่อมาการองชุดที่สองออกจากเตาอบ รินและธีร์ต่างก็ลุ้นระทึก รินหยิบมาการองขึ้นมาดูอย่างระมัดระวัง คราวนี้มาการองของเธอมีฟีทที่สวยงาม สีสันสดใส และไม่แตกร้าวเหมือนครั้งแรก
“ว้าว! ทำได้แล้วค่ะธีร์” รินอุทานด้วยความดีใจ เธอหันไปสวมกอดธีร์แน่น
ธีร์ยิ้มกว้าง “เห็นไหมครับ พี่บอกแล้วว่ารินทำได้”
“ขอบคุณนะคะธีร์ ถ้าไม่มีธีร์ รินคงท้อไปแล้ว” รินกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ
ธีร์จูบหน้าผากรินอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไรหรอกครับริน การได้เห็นรินมีความสุขกับการทำในสิ่งที่รัก นั่นคือความสุขของพี่แล้ว”
หลังจากนั้น ธีร์ก็ยังคงอยู่ช่วยรินทำมาการองจนสำเร็จทุกขั้นตอน เขายังคงให้คำแนะนำต่างๆ และคอยช่วยเธอจัดการกับปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้น ธีร์ไม่ใช่เพียงแค่ผู้ให้กำลังใจ แต่เขายังเป็นผู้ที่พร้อมจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในทุกๆ ด้าน
รินรู้สึกประทับใจในความรู้ความสามารถของธีร์ที่ไม่ใช่แค่เรื่องสถาปัตยกรรม แต่เขายังมีความรู้เรื่องอื่นๆ อีกมากมาย และที่สำคัญที่สุดคือความเอาใจใส่และความรักที่เขามีให้แก่เธอเสมอมา
เย็นวันนั้น รินจัดมาการองรสชาเขียวมัทฉะที่เธอทำสำเร็จใส่กล่องสวยงาม เธอมอบให้ธีร์เป็นคนแรก
“ชิมดูนะคะธีร์” รินยื่นกล่องมาการองให้เขา
ธีร์หยิบมาการองขึ้นมาชิมหนึ่งชิ้น รสชาติของชาเขียวมัทฉะเข้มข้น หวานกำลังดี เนื้อมาการองกรอบนอกนุ่มใน ละลายในปาก
“อร่อยมากเลยครับริน” ธีร์เอ่ยชมด้วยความจริงใจ “อร่อยที่สุดเท่าที่พี่เคยกินมาเลย”
รินยิ้มกว้างด้วยความสุข “ขอบคุณนะคะธีร์”
ธีร์รู้ดีว่าความสุขที่รินได้รับจากการทำขนมสำเร็จในวันนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ความภูมิใจในตัวเองเท่านั้น แต่มันยังเป็นความสุขที่เกิดจากการที่เขากับเธอได้ร่วมมือกัน ได้ประคับประคองกันและกัน และได้ก้าวผ่านปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ไปด้วยกัน
มือที่ประคองของธีร์ไม่ได้เป็นเพียงแค่มือที่คอยช่วยเหลือรินให้ผ่านพ้นปัญหาในการทำเบเกอรี่เท่านั้น แต่มันยังเป็นมือที่คอยประคับประคองความฝันของเธอ คอยเป็นกำลังใจให้เธอเดินหน้าต่อไป และคอยเติมเต็มความสุขให้แก่เธอเสมอมา
ค่ำคืนนั้น ทั้งคู่นั่งดูโทรทัศน์ด้วยกันอย่างผ่อนคลาย ธีร์โอบกอดรินไว้แน่น พลางลูบเรือนผมของเธอเบาๆ รินซบหน้ากับอกของเขา รู้สึกถึงความอบอุ่นและความปลอดภัย เธอรู้ว่าเธอโชคดีแค่ไหนที่มีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้างเธอเสมอ
“รินคะ” ธีร์เอ่ยขึ้น “พี่เชื่อว่าอีกไม่นานรินจะต้องมีร้านเบเกอรี่เป็นของตัวเองได้แน่นอน”
รินเงยหน้าขึ้นมามองเขา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวัง “รินก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ”
“พี่จะอยู่ข้างๆ รินเสมอครับ จะคอยเป็นกำลังใจให้รินเสมอ” ธีร์กล่าว พลางจูบหน้าผากรินอย่างอ่อนโยน
รินยิ้มตอบ “รินก็เหมือนกันค่ะ รินจะอยู่ข้างๆ ธีร์เสมอ”
และนี่คือเรื่องราวของมือที่ประคอง มือที่เต็มไปด้วยความรัก ความห่วงใย และความปรารถนาดี ที่คอยโอบอุ้มและสนับสนุนให้ความฝันของรินลดาเติบโตขึ้นอย่างงดงาม โดยมีธีร์เป็นผู้ที่คอยยืนอยู่เคียงข้างเธอเสมอในทุกๆ ฤดูของชีวิต
รักละมุนฤดู
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก