ตอนที่ 24 — เปิดโปงแผนการร้ายในอดีต

เช้าวันรุ่งขึ้น ดารินเดินทางไปยังสำนักงานทนายความสมศักดิ์ทันที เธอรู้สึกถึงความเร่งรีบและความกระตือรือร้นที่จะไขคดีนี้ให้กระจ่าง ยิ่งเธอได้ข้อมูลจากภากรมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งมั่นใจว่ากำลังเดินมาถูกทาง

ทนายสมศักดิ์เป็นชายวัยกลางคน รูปร่างผอมสูง ท่าทางเคร่งขรึม เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารกองโต ‌เมื่อดารินแจ้งความประสงค์ที่จะขอตรวจสอบเอกสารที่เกี่ยวข้องกับ ดร.อภิชาติและพินัยกรรม ทนายสมศักดิ์ก็มีสีหน้ากังวลเล็กน้อย

“สารวัตรครับ เรื่องนี้เป็นความลับของลูกความ ผมไม่สามารถเปิดเผยได้หากไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของ” ทนายสมศักดิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่หนักแน่น

“ดิฉันเข้าใจค่ะคุณสมศักดิ์ แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรม ดร.อภิชาติ ​และมีคำสารภาพจากคุณภากร อภิชาติ ที่ระบุว่า ดร.อภิชาติได้ติดต่อคุณเพื่อแก้ไขพินัยกรรมและเปิดเผยความจริงบางอย่าง” ดารินอธิบาย

ทนายสมศักดิ์อึ้งไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด “คุณภากร... เขาบอกทุกอย่างแล้วหรือครับ”

“ค่ะ ‍เขาบอกทุกอย่างแล้ว และดิฉันเชื่อว่าเอกสารที่คุณมีอยู่จะช่วยยืนยันคำให้การของเขาได้” ดารินจ้องมองทนายสมศักดิ์อย่างไม่วางตา

ทนายสมศักดิ์ถอนหายใจยาว “เอาล่ะครับสารวัตร ในเมื่อคุณภากรยอมเปิดเผยความจริงแล้ว ผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปกปิดอีกต่อไป”

เขาลุกขึ้นเดินไปยังตู้เซฟขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังผนังห้อง และหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มออกมาหนึ่งแฟ้ม “นี่คือเอกสารที่ท่าน ‌ดร.อภิชาติมอบให้ผมเมื่อไม่นานมานี้ครับ ท่านบอกว่าต้องการให้ผมเก็บรักษาไว้ให้ดีที่สุด และจะโทรมาสั่งให้ผมดำเนินการต่อเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม”

ทนายสมศักดิ์เปิดแฟ้มออก เผยให้เห็นเอกสารมากมาย ทั้งพินัยกรรมฉบับใหม่ที่ยังไม่ได้ลงนาม เอกสารการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินและหุ้นบริษัทบางส่วน และที่สำคัญที่สุดคือจดหมายฉบับยาวที่ ดร.อภิชาติเขียนถึงภากร

ดารินหยิบจดหมายฉบับนั้นขึ้นมาอ่าน ‍มันคือจดหมายที่ ดร.อภิชาติเขียนเล่าเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่ความรักของเขากับอรุณี การถูกครอบครัวกีดกัน การที่อรุณีตั้งครรภ์ และการที่ลูกของเขากับอรุณีถูกพรากไปจากอกแม่ และถูกนำมาเลี้ยงดูโดยวิภาดาในฐานะลูกของเธอ

จดหมายฉบับนี้ยืนยันทุกคำสารภาพของภากร และยังเปิดเผยรายละเอียดเพิ่มเติมที่น่าตกใจ ​ดร.อภิชาติเขียนถึงความรู้สึกผิดที่ต้องปกปิดความจริงมาตลอดชีวิต และความปรารถนาที่จะแก้ไขความผิดพลาดในอดีต ท่านระบุอย่างชัดเจนว่าต้องการให้ภากรรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับแม่ที่แท้จริงของเขา และต้องการให้คุณอรุณีได้รับการเยียวยาจากสิ่งที่เธอต้องสูญเสียไป

ในจดหมาย ดร.อภิชาติยังได้กล่าวถึง "แผนการ" ของคุณหญิงย่าและวิภาดาที่ร่วมมือกันจัดการกับอรุณี ท่านระบุว่าวิภาดาเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการจัดฉาก ​"อุบัติเหตุ" เพื่อพรากภากรไปจากอรุณี และเพื่อให้เธอสามารถเข้ามาในตระกูลอภิชาติได้

ดารินรู้สึกถึงความโกรธและความเจ็บปวดที่ ดร.อภิชาติต้องแบกรับมาตลอดชีวิต และในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความโหดเหี้ยมของวิภาดา ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อความทะเยอทะยานของตัวเอง

“จดหมายฉบับนี้คือหลักฐานสำคัญที่จะเชื่อมโยงคุณวิภาดากับการตายของ ดร.อภิชาติ และเปิดโปงแผนการร้ายของเธอในอดีต” ​ดารินพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ทนายสมศักดิ์พยักหน้า “ครับสารวัตร ผมจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่”

ดารินขอสำเนาเอกสารทั้งหมด พร้อมกับนำจดหมายต้นฉบับกลับไปที่สถานีตำรวจ เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐานสำคัญ

เมื่อกลับมาถึงสถานี ดารินเรียกผู้กองวิทิตและทีมสืบสวนเข้ามาประชุม เธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่ได้จากภากรและทนายสมศักดิ์ให้ทุกคนฟัง ทีมสืบสวนต่างตกตะลึงกับความลับที่ถูกเปิดเผยออกมา

“สารวัตรครับ ถ้าคุณวิภาดาเป็นคนลงมือฆ่า ดร.อภิชาติจริง เราต้องรีบจับกุมเธอโดยเร็วที่สุด ก่อนที่เธอจะหลบหนีหรือทำลายหลักฐาน” ผู้กองวิทิตกล่าว

“ใช่ค่ะผู้กอง แต่เราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อเสริมคำให้การของภากร” ดารินตอบ “ภากรบอกว่าคุณวิภาดาทิ้งขวดเล็กๆ ที่ใส่ยาพิษลงไปในถังขยะในห้องน้ำของเธอ เราต้องไปตรวจสอบที่คฤหาสน์อภิชาติอีกครั้ง”

ทีมสืบสวนเดินทางไปยังคฤหาสน์อภิชาติทันที ดารินนำทีมตรงไปยังห้องน้ำส่วนตัวของคุณวิภาดา เธอสั่งให้เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานค้นหาอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม

ใช้เวลาไม่นาน เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานก็พบขวดแก้วเล็กๆ ที่มีร่องรอยของยาพิษตกค้างอยู่ภายใน ซ่อนอยู่ใต้ซิงค์ในห้องน้ำ ขวดแก้วนั้นถูกห่อด้วยกระดาษทิชชูหลายชั้น ราวกับว่าผู้ที่ทิ้งพยายามจะปกปิดร่องรอยให้มิดชิดที่สุด

“สารวัตรครับ เราพบขวดแก้วที่ต้องสงสัยแล้วครับ” เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานรายงาน “ภายในมีสารเคมีบางอย่างตกค้างอยู่ เราจะนำไปตรวจสอบที่ห้องแล็บทันทีครับ”

ดารินพยักหน้า เธอรู้ว่านี่คือหลักฐานสำคัญที่จะมัดตัววิภาดาได้อย่างแน่นอน

หลังจากนั้น ทีมสืบสวนได้ทำการตรวจสอบระบบกล้องวงจรปิดภายในคฤหาสน์อภิชาติอีกครั้ง แม้ว่า ดร.อภิชาติจะไม่ได้ติดตั้งกล้องวงจรปิดในห้องส่วนตัว แต่ก็มีกล้องวงจรปิดติดตั้งอยู่บริเวณทางเดินชั้นสอง ซึ่งสามารถมองเห็นประตูห้องนอนของ ดร.อภิชาติและห้องนอนของคุณวิภาดาได้

เจ้าหน้าที่เทคนิคใช้เวลาไม่นานก็สามารถกู้คืนภาพจากกล้องวงจรปิดในคืนเกิดเหตุได้ ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน

ภาพนั้นแสดงให้เห็นคุณวิภาดาเดินออกมาจากห้องนอนของ ดร.อภิชาติในเวลาประมาณตีหนึ่งของคืนเกิดเหตุ ในมือของเธอมีแก้วไวน์เปล่า และเธอกำลังก้มลงเช็ดบางสิ่งบางอย่างที่ขอบประตูห้องนอนของ ดร.อภิชาติอย่างเร่งรีบ หลังจากนั้น เธอก็รีบเดินกลับเข้าไปในห้องนอนของเธอเอง

ภาพจากกล้องวงจรปิดนี้คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะยืนยันคำสารภาพของภากร และเชื่อมโยงวิภาดากับการตายของ ดร.อภิชาติได้อย่างชัดเจน

“สารวัตรครับ ภาพนี้คือหลักฐานมัดตัวคุณวิภาดาอย่างไม่ต้องสงสัยเลยครับ” ผู้กองวิทิตกล่าวด้วยความตื่นเต้น

“ใช่ค่ะผู้กอง ตอนนี้เรามีหลักฐานเพียงพอที่จะออกหมายจับคุณวิภาดาแล้ว” ดารินตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เตรียมทีมให้พร้อม เราจะไปจับกุมคุณวิภาดา อภิชาติเดี๋ยวนี้”

ทีมสืบสวนเตรียมพร้อมอย่างรวดเร็ว พวกเขาออกเดินทางไปยังคฤหาสน์อภิชาติอีกครั้ง คราวนี้เพื่อจับกุมฆาตกรตัวจริง

เมื่อไปถึงคฤหาสน์ บรรยากาศยังคงเงียบสงัด คุณวิภาดานั่งอยู่ในห้องรับแขก กำลังจิบชาอย่างใจเย็น ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตของเธอ

ดารินและผู้กองวิทิตเดินเข้าไปหาเธอ คุณวิภาดาเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าเรียบเฉย “มีอะไรอีกคะสารวัตร ดิฉันคิดว่าการสืบสวนคดีของท่าน ดร.อภิชาติควรจะยุติลงได้แล้วนะคะ”

“คุณวิภาดาคะ ดิฉันมีหลักฐานที่บ่งชี้ว่าคุณคือฆาตกรที่ฆ่า ดร.อภิชาติ” ดารินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ใบหน้าของคุณวิภาดาเปลี่ยนเป็นซีดเผือด เธอพยายามจะปฏิเสธ “คุณพูดอะไรคะสารวัตร ดิฉันไม่เข้าใจ”

“เรามีคำสารภาพจากคุณภากร อภิชาติ ลูกชายของคุณเอง ที่บอกว่าคุณคือคนวางยาพิษ ดร.อภิชาติ” ดารินกล่าวต่อ “และเรายังพบขวดแก้วที่ใช้ใส่ยาพิษในห้องน้ำของคุณ และภาพจากกล้องวงจรปิดที่แสดงให้เห็นการกระทำของคุณในคืนเกิดเหตุ”

คุณวิภาดาตัวสั่น ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจและความหวาดกลัว เธอรู้แล้วว่าเธอไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไป

“ไม่จริง! มันไม่จริง!” เธอตะโกนเสียงหลง “ภากรโกหก! เขาใส่ร้ายฉัน!”

“คุณวิภาดาคะ เรามีหลักฐานที่ชัดเจนทุกอย่าง ดิฉันขอแจ้งข้อหาฆาตกรรม ดร.อภิชาติแก่คุณ และขอเชิญคุณไปที่สถานีตำรวจเพื่อทำการสอบสวนต่อไป” ดารินกล่าวอย่างเด็ดขาด

คุณวิภาดาทรุดตัวลงบนโซฟา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เธอรู้แล้วว่าเกมจบลงแล้ว ความลับที่เธอพยายามปกปิดมานานหลายสิบปี บัดนี้ได้ถูกเปิดเผยออกมาทั้งหมด

“ไม่... ไม่นะ” เธอพึมพำ “ฉันทำไปเพราะฉันรักเขา... ฉันรัก ดร.อภิชาติ”

“ความรักของคุณนำไปสู่การฆาตกรรม และการทำลายชีวิตของหลายๆ คน” ดารินกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คุณวิภาดา คุณถูกจับกุมแล้วค่ะ”

ผู้กองวิทิตและเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าควบคุมตัวคุณวิภาดา เธอพยายามขัดขืน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ขณะที่ถูกนำตัวออกไป คุณวิภาดาเหลือบไปเห็นภากรยืนอยู่ห่างๆ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธและความเจ็บปวด “ภากร! แกทรยศฉัน!” เธอตะโกน

ภากรยืนนิ่ง ใบหน้าของเขาซีดเผือด เขาไม่ได้รู้สึกยินดีกับชัยชนะนี้เลยแม้แต่น้อย เขารู้สึกเพียงความเจ็บปวดที่ต้องเห็นแม่ที่เลี้ยงดูเขามาถูกจับกุม และความจริงที่ว่าพ่อของเขาต้องตายเพราะความลับที่ดำมืดของตระกูล

ดารินมองตามคุณวิภาดาที่ถูกนำตัวออกไปจากคฤหาสน์ เธอรู้ว่าคดีนี้ยังไม่จบสิ้น การสอบสวนคุณวิภาดาจะต้องเปิดเผยรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการร้ายในอดีต และอาจจะเชื่อมโยงไปถึงบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย

แต่ในวันนี้ ความยุติธรรมได้เริ่มต้นขึ้นแล้วสำหรับ ดร.อภิชาติ และอรุณี ที่ต้องทนทุกข์ทรมานกับความลับที่ถูกปกปิดมานานหลายสิบปี

ดารินมองไปที่คฤหาสน์อภิชาติที่บัดนี้ดูเงียบสงัดและอ้างว้างอีกครั้ง เงาของอดีตที่เคยตามหลอกหลอน บัดนี้ได้ถูกเปิดเผยออกมา และความจริงที่เคยถูกซ่อนไว้ในความมืดมิด บัดนี้ได้ถูกนำมาสู่แสงสว่างแล้ว