ตอนที่ 26 — แฮกการจัดระเบียบด้วย 'หุ่นยนต์ผู้ช่วย' (ที่จัดระเบียบเกินไป)

ห้องทำงานของชนะเลิศอยู่ในสภาพยุ่งเหยิงอย่างหนัก เอกสารกองพะเนิน โต๊ะทำงานเต็มไปด้วยข้าวของที่ไม่เป็นระเบียบ เสื้อผ้าที่ยังไม่ได้พับวางอยู่บนเก้าอี้ และสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมด

“โธ่เอ๊ย! ทำไมห้องมันถึงรกขนาดนี้นะ!” ชนะเลิศบ่นอุบ “จะหาอะไรก็ไม่เจอ ‌จะทำงานก็ไม่มีสมาธิ”

เขาพยายามจะจัดระเบียบห้องด้วยตัวเองหลายครั้งแล้ว แต่ก็ทำได้ไม่นานก็กลับมารกเหมือนเดิม

“เราต้องมี ‘แฮก’ การจัดระเบียบที่เหนือกว่านี้สิ!” ชนะเลิศคิดในใจ

เขานึกถึงโฆษณาที่เคยเห็นในอินเทอร์เน็ต ‘หุ่นยนต์ผู้ช่วยจัดระเบียบอัจฉริยะ’ หุ่นยนต์ตัวเล็กๆ ที่สามารถเคลื่อนที่ไปมาในห้องได้เอง ​ใช้เซ็นเซอร์ในการตรวจจับสิ่งของที่ไม่เป็นระเบียบ แล้วจัดการจัดเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อย แถมยังมีระบบ AI ที่สามารถเรียนรู้พฤติกรรมการจัดเก็บของเจ้าของได้อีกด้วย

“นี่แหละ! สุดยอด ‘แฮก’ แห่งการจัดระเบียบ!” ‍ชนะเลิศตบมือฉาด “เราจะได้มีห้องที่สะอาดเป็นระเบียบตลอดเวลา โดยไม่ต้องเสียเวลาจัดเองเลย!”

เขาไม่รอช้า รีบกดสั่งซื้อหุ่นยนต์ผู้ช่วยทันที โชคดีที่ร้านค้าออนไลน์มีบริการส่งด่วนภายในวันเดียว

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา กล่องพัสดุขนาดกลางก็มาถึง ชนะเลิศแกะกล่องด้วยความตื่นเต้น ภายในมีหุ่นยนต์ขนาดเล็กสีขาวรูปทรงน่ารัก ‌มีแขนกลเล็กๆ สองข้าง และล้อสำหรับเคลื่อนที่

“เอาล่ะ! ได้เวลา ‘แฮก’ แล้ว!”

ชนะเลิศจัดการเชื่อมต่อหุ่นยนต์เข้ากับแอปพลิเคชันบนโทรศัพท์มือถือ ตั้งค่าพื้นที่การทำงาน และปล่อยให้หุ่นยนต์เริ่มปฏิบัติการ

หุ่นยนต์เคลื่อนที่ไปมาในห้องอย่างช้าๆ ‍มันใช้เซ็นเซอร์สแกนสิ่งของต่างๆ แล้วใช้แขนกลเล็กๆ หยิบจับสิ่งของเหล่านั้นไปจัดเก็บเข้าที่

“โอ้โห! มันฉลาดจริงๆ ด้วย!” ชนะเลิศอุทานด้วยความทึ่ง หุ่นยนต์จัดการเก็บเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะใส่แฟ้ม จัดเรียงหนังสือบนชั้นวางให้เป็นระเบียบ ​และพับเสื้อผ้าที่วางอยู่บนเก้าอี้อย่างประณีต

ชนะเลิศรู้สึกมีความสุขมากที่เห็นห้องของตัวเองค่อยๆ เป็นระเบียบขึ้นมาทีละน้อย

“นี่แหละคือชีวิตที่ใฝ่ฝัน! ห้องสะอาดเป็นระเบียบตลอดเวลา!”

เขาปล่อยให้หุ่นยนต์ทำงานไปเรื่อยๆ จนกระทั่งห้องของเขาสะอาดเรียบร้อยทุกซอกทุกมุม

แต่แล้ว...ในวันรุ่งขึ้น ชนะเลิศก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ

เขาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า และพบว่าแปรงสีฟันของเขาหายไป!

“เอ๊ะ...แปรงสีฟันฉันหายไปไหนนะ” ชนะเลิศบ่นอุบ เขาพยายามหาแปรงสีฟันทั่วห้องน้ำ ​แต่ก็ไม่พบ

ในที่สุด เขาก็ไปเจอแปรงสีฟันของเขาอยู่ในกล่องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดที่หุ่นยนต์จัดเก็บไว้

“อะไรกันเนี่ย! ทำไมมันถึงเอาแปรงสีฟันฉันไปเก็บไว้ในกล่องนั้น!” ชนะเลิศบ่นอุบ

เขานึกได้ว่าเมื่อคืนเขาเผลอวางแปรงสีฟันไว้บนขอบอ่างล้างหน้า หุ่นยนต์คงจะคิดว่ามันเป็นสิ่งของที่ไม่เป็นระเบียบ จึงจัดการเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อย

“ไม่เป็นไรๆ อาจจะเป็นแค่ครั้งแรกก็ได้” ชนะเลิศปลอบใจตัวเอง

แต่แล้วตลอดทั้งวัน ​ชนะเลิศก็ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่น่าหงุดหงิดอีกหลายครั้ง

เขาหาปากกาไม่เจอ ปรากฏว่าหุ่นยนต์เอาไปเก็บไว้ในกล่องเก็บเครื่องมือช่าง!

เขาหาโทรศัพท์มือถือไม่เจอ ปรากฏว่าหุ่นยนต์เอาไปเก็บไว้ในกล่องเก็บอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์!

แม้กระทั่งรองเท้าที่เขาเพิ่งถอดวางไว้หน้าประตู หุ่นยนต์ก็ยังเอาไปเก็บไว้ในตู้รองเท้าอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยจนเขาหาไม่เจอ!

“นี่มัน ‘จัดระเบียบ’ เกินไปแล้ว!” ชนะเลิศโวยวาย “มันเอาทุกอย่างไปเก็บไว้ในที่ที่ฉันไม่คิดว่าจะอยู่!”

เขาเปิดแอปพลิเคชันของหุ่นยนต์ และพบว่าหุ่นยนต์มีระบบ AI ที่เรียนรู้พฤติกรรมการจัดเก็บของเขา และพยายามจะจัดระเบียบสิ่งของให้เป็นหมวดหมู่ตามความเข้าใจของมัน

“แต่ความเข้าใจของแกมันไม่ตรงกับฉันเลยนี่หว่า!” ชนะเลิศบ่นอุบ

เขาพยายามจะตั้งค่าให้หุ่นยนต์จัดเก็บสิ่งของตามที่เขากำหนด แต่ระบบ AI ของหุ่นยนต์กลับปฏิเสธ โดยอ้างว่า ‘การจัดเก็บในรูปแบบปัจจุบันมีประสิทธิภาพสูงสุดในการรักษาระเบียบ’

“ประสิทธิภาพสูงสุดบ้าอะไร! ฉันหาของไม่เจอเลยเนี่ย!” ชนะเลิศรู้สึกหงุดหงิดอย่างรุนแรง

ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจโทรหาเมษาเพื่อระบายความหงุดหงิด

“เมษา! ‘แฮก’ การจัดระเบียบของฉันล้มเหลวไม่เป็นท่าอีกแล้ว!” ชนะเลิศบ่นเสียงดัง

“เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ” เมษาถามอย่างขำๆ

ชนะเลิศเล่าเรื่อง ‘หุ่นยนต์ผู้ช่วยจัดระเบียบอัจฉริยะ’ ให้เมษาฟังอย่างละเอียด เมษาหัวเราะจนท้องแข็ง

“นายเนี่ยนะ! บางทีการจัดระเบียบมันก็ต้องมี ‘ความยืดหยุ่น’ บ้างนะ” เมษาพูดพลางหัวเราะ “ถ้ามันจัดระเบียบเป๊ะเกินไปจนนายหาของไม่เจอ มันก็ไม่ใช่การจัดระเบียบที่ดีแล้วล่ะ”

“แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะเมษา ตอนนี้ฉันหาของไม่เจอเลยสักอย่าง” ชนะเลิศถามอย่างหมดหวัง

“ก็แค่จัดระเบียบด้วยตัวเองในแบบที่นายถนัดไง” เมษาแนะนำ “ไม่ต้องไปพึ่งหุ่นยนต์อะไรหรอก บางทีการจัดระเบียบแบบง่ายๆ มันก็ดีที่สุดแล้วนะ”

คำพูดของเมษาทำให้ชนะเลิศคิดได้ เขานั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง

“บางที...เธออาจจะพูดถูกก็ได้นะเมษา” ชนะเลิศพูดด้วยน้ำเสียงที่สดใสขึ้นเล็กน้อย “บางทีฉันอาจจะพยายาม ‘แฮก’ จนลืมไปว่าการจัดระเบียบที่แท้จริงมันเรียบง่ายกว่านั้นเยอะ”

ชนะเลิศตัดสินใจปิดการทำงานของหุ่นยนต์ผู้ช่วยจัดระเบียบอัจฉริยะ แล้วเก็บมันใส่กล่อง เขาเริ่มจัดระเบียบห้องด้วยตัวเองอีกครั้ง คราวนี้เขาจัดเก็บสิ่งของในแบบที่เขาคุ้นเคยและหาเจอได้ง่าย

แม้ว่ามันจะใช้เวลามากกว่าการให้หุ่นยนต์ทำ แต่เขาก็รู้สึกสบายใจและมีความสุขมากกว่า

“บางที ‘แฮก’ ที่ดีที่สุดก็คือการทำอะไรที่มันธรรมดาๆ นี่แหละ” ชนะเลิศพึมพำกับตัวเอง

แม้ว่าวันนั้นเขาจะไม่ได้ ‘แฮก’ การจัดระเบียบด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย แต่เขากลับได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญเกี่ยวกับการจัดระเบียบ บทเรียนที่ว่าบางครั้ง การจัดระเบียบในแบบที่เหมาะกับตัวเองต่างหาก คือ ‘แฮก’ ที่ดีที่สุด

เขาลุกขึ้นยืนด้วยความรู้สึกโล่งใจและมีความสุข

“พรุ่งนี้ค่อยว่ากันเรื่อง ‘แฮก’ ใหม่” ชนะเลิศคิดในใจ “วันนี้ขอมีความสุขกับการจัดระเบียบแบบง่ายๆ ไปก่อน”

แต่แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นกล่องหุ่นยนต์ผู้ช่วยจัดระเบียบที่วางอยู่ข้างๆ โต๊ะทำงาน

“อืม...หรือว่าเราจะลอง ‘แฮก’ วิธีการใช้ ‘หุ่นยนต์ผู้ช่วย’ ให้มันเป็นประโยชน์จริงๆ ดีนะ? อย่างเช่น...ใช้เป็นเครื่องดูดฝุ่นอัตโนมัติ?”

ความคิดเรื่อง ‘แฮก’ ผุดขึ้นมาในหัวของเขาอีกครั้ง ชนะเลิศยิ้มกริ่ม “ดูเหมือนว่า ‘แฮก’ จะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของฉันไปแล้วจริงๆ นั่นแหละ”

และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของ ‘แฮก’ ใหม่ ที่รอคอยเขาอยู่ในวันพรุ่งนี้...